ฎีกาที่ 1111/2506

ฟ้องว่าจำเลยมีกระสุนปืนสปิงฟิลต์อันเป็นเครื่องกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงครามไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต แล้วโจทก์จะมาอธิบายในชั้นฎีกาว่าลูกกระสุนปืนดังกล่าวนั้น คือ ลูกกระสุนปืนซึ่งใช้กับปืนเล็กยาวแบบ 66 ขนาด 8 มม. อันระบุไว้ในกฎกระทรวงมหาดไทยฉบับที่ 7(พ.ศ.2501)ฯ ข้อ (3)ฌ. เพื่อขอให้ศาลลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 มาตรา 55,78 ตามที่ถูกแก้ไขดังนี้ ย่อมรับฟังไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีแม็กกาซีนปืนพกสั้นขนาด 11 มม. 2 อันกระสุนปืนลูกซอง 1 นัด กระสุนปืนพกขนาด 11 มม. 1 นัด และกระสุนปืนสปิงฟิลต์ อันเป็นเครื่องกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงคราม 1 นัด ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 55, 72, 78 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2501 มาตรา 5, 8 กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2501 ออกตามความในพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง คู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามบทมาตราตามฟ้องแต่ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 78 ตามที่แก้ไขโดยฉบับที่ 3 พ.ศ. 2501 อันเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก1 ปี รับสารภาพลดกึ่ง คงจำคุก 6 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ว่า ลูกกระสุนปืนสปิงฟิลต์นั้น จำเลยไม่รู้จักว่าเป็นลูกกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงคราม ขอให้ลงโทษแต่เพียงปรับ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ให้จำคุก 1 ปี ลดกึ่งคงจำคุก 6 เดือน แต่ให้รอการลงโทษไว้ 3 ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า มีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะข้อที่ว่าลูกกระสุนปืนสปิงฟิลต์ (ดังที่โจทก์เรียกในฟ้อง) เป็นลูกกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงครามตามกฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2501) ออกตามความในพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 หรือไม่เท่านั้นเห็นว่าตามกฎกระทรวงมหาดไทยฯ ดังกล่าวไม่มีระบุถึงลูกกระสุนปืนสปิงฟิลต์หรือปืนสปิงฟิลต์ ฉะนั้น จึงฟังไม่ได้ว่ากระสุนปืนดังกล่าวเป็นกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงคราม โจทก์จะมาอธิบายในชั้นฎีกาว่าลูกกระสุนปืนสปิงฟิลต์นั้น คือ ลูกกระสุนปืนซึ่งใช้กับปืนเล็กยาวแบบ 66 ขนาด 8 มม. อันระบุไว้ในกฎกระทรวง ข้อ 3(ฌ) และข้อ 16 ว่าเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่ใช้เฉพาะในการสงครามนั้นรับฟังไม่ได้ พิพากษายืน