คำพิพากษาศาลฎีกา · พ.ศ. 2493
ฎีกาที่ 1391/2493
หลักกฎหมาย
ตัดฟันไม้ยางในสวนของเอกชน แล้วนำเคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านเรือนของตนนั้น แม้จะไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนก็ยังไม่เป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่ได้รับอนุญาต เพราะไม่ใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่า
มาตราที่อ้างถึง
คำพิพากษา (บางส่วน)
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยตัดฟันไม้ยางอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามในป่า และทำการแปรรูปไม้โดยเลื่อยทำเป็นไม้แผ่นแล้วนำไม้ดังกล่าวนี้ เคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตและมีใบเบิกทางเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ โดยไม่มีใบเลิกทางตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 39, 71 ปรับ 50 บาท ไม้ของกลางริบ ข้อหาอื่น ๆ ให้ยก จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ไม้ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่นั้นย่อมสืบเนื่องมาจากการทำไม้ก่อน กล่าวคือ ต้องเป็นการภายหลังที่นำไม้ หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต ฯลฯ หรือนำไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต ฯลฯ ส่วนบทบัญญัติว่าด้วยการทำไม้นั้นจะเป็นไม้หวงห้ามหรือไม่ก็ตามจะเป็นผิดก็ต่อเมื่อเป็นไม้ในป่าฉนั้น กรณีจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามที่กฎหมายบังคับไว้ดังกล่าว ไม้ที่นำไปนั้นจะต้องเป็นไม้ที่ทำในป่าหรือออกจากป่า แต่สำหรับคดีนี้ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ไม้รายที่จำเลยนำมานี้เป็นไม้ที่ตัดจากสวนของนายตุ้น หาใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าไม่ จึงจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่ยังไม่ได้ พิพากษายืน
โปรดตรวจสอบคำพิพากษากับต้นฉบับที่ deka.supremecourt.or.th ก่อนนำไปใช้อ้างอิงจริง