ฎีกาที่ 1468/2500

การบอกกล่าวให้จำเลยชำระค่าเช่า ไม่มีบทกฎหมายใดบัญญัติให้ต้องบอกกล่าวถึง 2 ครั้ง

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากบ้านโจทก์ที่จำเลยเช่า และเรียกค่าเช่าที่ค้างชำระ 3,140 บาทกับดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าไม่ได้ค้างค่าเช่า และจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยค้างชำระค่าเช่าติด ๆ กันเกินกว่า 2 คราว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2500 ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยเถียงว่า จำเลยมิได้ผิดนัดชำระค่าเช่าซึ่งเป็นการเถียงในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาท ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ตาม พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2499 มาตรา 25 ส่วนที่จำเลยเถียงว่า การบอกกล่าวให้จำเลยชำระค่าเช่าต้องบอกกล่าวให้จำเลยทราบถึง 2 ครั้ง จึงจะถือว่าผิดนัดได้นั้นเป็นการเถียงฝืนกฎหมายเพราะไม่มีบทกฎหมายใดบัญญัติให้ต้องบอกกล่าวถึง 2 ครั้ง พิพากษายืน