คำพิพากษาศาลฎีกา · พ.ศ. 2534
ฎีกาที่ 1600/2534
หลักกฎหมาย
โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่า จำเลยได้ขายสลากกินรวบ แม้เจ้าพนักงานตำรวจจะจับ ศ. ซึ่งเป็นผู้ซื้อสลากกินรวบมาได้ในขณะเกิดเหตุศ. ก็ให้การว่า ได้มาซื้อสลากกินรวบที่บ้านจำเลยมิได้ระบุว่าซื้อจากจำเลย โจทก์ไม่ได้ตัว ศ. มาสืบ คงส่งแต่บันทึกคำให้การในชั้นสอบสวนของ ศ. เป็นพยานต่อศาล บันทึกคำให้การดังกล่าวเป็นเพียงพยานบอกเล่าซึ่งมีน้ำหนักน้อย ไม่พอฟังว่า ศ. ซื้อสลากกินรวบจากจำเลย โพยของกลางก็ไม่ได้ความว่าจำเลยเป็นผู้เขียนและขายโพยนั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเขียนเลขสลากกินรวบไว้เพื่อขาย แต่ยังไม่ทันลงมือขายก็ถูกจับ ดังนี้ จำเลยยังไม่มีความผิดฐานพยายามขายสลากกินรวบ เป็นเพียงขั้นเตรียมการกระทำผิดเท่านั้น.
มาตราที่อ้างถึง
ป.อ. 80ป.วิ.อ. 226ป.วิ.อ. 227พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 4พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 5พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 6พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 10พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 12พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 15
คำพิพากษา (บางส่วน)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกหลายคนร่วมกันเล่นการพนันสลากกินรวบซึ่งเป็นการพนันประเภท ข. อันดับที่ 16 ท้ายพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 โดยจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นและเป็นเจ้ามือรับกินรับใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมโพยสลากกินรวบ 2 แผ่น ปากกา 1 ด้าม และเงินสดจำนวน 10 บาท เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 5, 10,12, 15 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80 ริบของกลางและสั่งจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นผู้ขายสลากกินรวบ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 5, 6,10, 12, 15 ลงโทษจำคุก 4 เดือน ของกลางริบ คำขอให้สั่งจ่ายสินบนนำจับให้ยก เพราะศาลมิได้พิพากษาลงโทษปรับ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ส่วนของกลางเชื่อว่า เป็นทรัพย์ซึ่งได้ใช้ในการกระทำความผิด จึงให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่า จำเลยได้ขายสลากกินรวบ แม้เจ้าพนักงานตำรวจจะไล่จับนายศิริ ซึ่งเป็นผู้ซื้อสลากกินรวบมาได้ในขณะนั้น นายศิริ ก็ให้การว่าได้มาซื้อสลากกินรวบที่บ้านจำเลย มิได้ระบุว่าซื้อจากจำเลย โจทก์ไม่ได้ตัวนายศิริ มาสืบคงส่งแต่บันทึกคำให้การในชั้นสอบสวนของนายศิริ ตามเอกสารหมาย จ.3เป็นพยานต่อศาล บันทึกคำให้การดังกล่าวเป็นเพียงพยานบอกเล่าซึ่งมีน้ำหนักน้อย ข้อเท็จจริงยังไม่พอฟังว่า นายศิริ ซื้อสลากกินรวบจากจำเลย ของกลางคือ โพย 2 แผ่น ธนบัตรใบละ 10 บาท 1 ฉบับ และปากกาลูกลื่น 1 ด้าม ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยเป็นผู้เขียนโพยและขายโพยนั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเขียนเลขสลากกินรวบไว้เพื่อขาย แต่ยังไม่ทันลงมือขายก็ถูกจับ จำเลยก็ยังไม่มีความผิดฐานพยายามขายสลากกินรวบเป็นเพียงชั้นเตรียมการกระทำผิดเท่านั้น ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่394/2504 ระหว่าง อัยการจังหวัดเชียงราย โจทก์ นางเสียงฟุง แซ่จองจำเลย เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวบและเป็นเจ้ามือรับกินรับใช้ จึงลงโทษจำเลยตามฟ้องไม่ได้ พิพากษายืน.
โปรดตรวจสอบคำพิพากษากับต้นฉบับที่ deka.supremecourt.or.th ก่อนนำไปใช้อ้างอิงจริง