ฎีกาที่ 1647/2540

รถยนต์ที่โจทก์นำเข้ามาในราชอาณาจักรยี่ห้อโฟล์คสวาเกนรุ่นกอล์ฟ แบบ 3 ประตูห้องโดยสารด้านหลังปิดทึบหมดไม่มีกระจก โดยนำแผ่นเหล็กมาเชื่อมติดกับตัวถึงแล้วนำยางมาติดไว้ตรงรอยเชื่อม หากตัดแผ่นเหล็กที่เชื่อมในลักษณะเป็นรูปหน้าต่างออกและนำเบาะหลังไปใส่ไว้ ก็จะมีสภาพเช่นเดียวกับรถโฟล์คสวาเกนรุ่นกอล์ฟ แบบ 3 ประตูจึงเป็นรถยนต์นั่งตามคำจำกัดความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2534 มิใช่รถยนต์บรรทุกชนิดแวน จึงต้องเสียภาษีตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตประเภทที่ 05.01

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นกรมในสังกัดกระทรวงการคลัง จำเลยที่ 2 เป็นคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์คำคัดค้านการประเมินภาษีสรรพสามิตของโจทก์โดยมีนายอรัญ ธรรมโน เป็นประธานกรรมการ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2536 และวันที่ 7กรกฎาคม 2536 โจทก์นำเข้ารถบรรทุกชนิดแวนตู้ทึบยี่ห้อโฟล์คสวาเกน ขนาดเครื่องยนต์1,896 ซี.ซี. จากประเทศอังกฤษ ซึ่งตามปกติรถบรรทุกชนิดแวนไม่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทย แต่พนักงานเจ้าหน้าที่ประเมินของจำเลยที่ 1 ได้สั่งให้โจทก์วางเงินประกันภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยสำหรับรถยนต์ที่นำเข้าในวันที่ 12 มิถุนายน 2536 เป็นเงิน 203,500 บาท และสำหรับรถยนต์ที่นำเข้าในวันที่ 7 กรกฎาคม2536 เป็นเงิน 195,800 บาท ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้แจ้งประเมินภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยให้โจทก์ชำระสำหรับรถยนต์ที่นำเข้าในวันที่ 12 มิถุนายน 2536 เป็นเงินรวม 203,096 บาท และสำหรับรถยนต์ที่นำเข้าในวันที่ 7 กรกฎาคม 2536 เป็นเงินรวม195,440 บาท โดยจำเลยที่ 1 ให้เหตุผลว่ารถยนต์ที่โจทก์นำเข้าเป็น "รถยนต์นั่ง" โจทก์เห็นว่ารถยนต์ของโจทก์เป็น "รถบรรทุกชนิดแวน" โจทก์จึงคัดค้านการประเมินต่อจำเลยที่ 1 แต่จำเลยที่ 1 วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ โจทก์จึงอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวต่อจำเลยที่ 2 ต่อมาวันที่ 2 มิถุนายน 2537 โจทก์ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ โดยจำเลยที่ 2 วินิจฉัยว่ารถยนต์ของโจทก์เป็นรถยนต์นั่งที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิต ขอให้เพิกถอนการประเมินภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยของจำเลยที่ 1 และเพิกถอนการพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 กับให้จำเลยทั้งสองคืนเงินภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยจำนวน 398,536 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่โจทก์วางเงินประกันจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า การประเมินของพนักงานเจ้าหน้าที่คำวินิจฉัยคำคัดค้านของจำเลยที่ 1 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ศาลภาษีอากรกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า เมื่อวันที่ 12มิถุนายน 2536 และวันที่ 7 กรกฎาคม 2536 โจทก์ได้นำรถยนต์พิพาทจำนวน 2 คัน ยี่ห้อโฟล์คสวาเกนขนาดเครื่องยนต์ 1896 ซี.ซี. จากประเทศอังกฤษเข้ามาในราชอาณาจักรตามใบรับรองการนำเข้าเอกสารหมาย ล.1 แผ่นที่ 107 และ 77 รถยนต์พิพาททั้งสองคันมีรูปร่างลักษณะปรากฏตามภาพถ่ายท้ายฟ้องหมายเลข 4 โจทก์ยื่นใบขนสินค้าขาเข้าพร้อมแบบแสดงรายการภาษีสรรพสามิตและภาษีมูลค่าเพิ่มเลขที่ 0106-006-1897-3และเลขที่ 0106-0076-1066 ตามเอกสารหมาย ล.3 แผ่นที่ 1 และ 10 สำแดงว่ารถยนต์พิพาททั้งสองคันเป็นรถบรรทุกชนิดแวนตู้ทึบ ซึ่งเป็นรถยนต์ประเภทที่ไม่ต้องเสียภาษีสรรพสามิต แต่พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ 1 มีคำสั่งให้โจทก์วางเงินประกันภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยสำหรับรถยนต์พิพาทคันที่นำเข้าในวันที่ 12 มิถุนายน2536 เป็นเงินรวม 203,500 บาท และสำหรับรถยนต์พิพาทคันที่นำเข้าในวันที่ 7กรกฎาคม 2536 เป็นเงินรวม 195,800 บาท ตามหนังสือการสั่งวางประกันเอกสารหมาย ล.3 แผ่นที่ 6 และที่ 14 โจทก์ได้วางเงินตามคำสั่งดังกล่าวแล้วตามใบเสร็จรับเงินเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 1 และที่ 2 ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้แจ้งการประเมินภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยสำหรับรถยนต์พิพาททั้งสองคันดังกล่าวเป็นเงิน 203,096 บาทและ 195,440 บาท ตามลำดับ ตามแบบแจ้งการประเมินอากรขาเข้าเอกสารหมาย จ.1แผ่นที่ 3 และที่ 4 โดยจำเลยที่ 1 ให้เหตุผลว่ารถยนต์พิพาททั้งสองคันที่โจทก์นำเข้าเป็น"รถยนต์นั่ง" ตามความหมายในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตประเภทที่ 05.01 ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527 ตามเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 5และ 6 โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้านการประเมินตามเอกสารหมาย ล.1 แผ่นที่ 92 และ 93 กับแผ่นที่ 62 และ 63 จำเลยที่ 1 วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ตามคำวินิจฉัยคำคัดค้านการประเมินภาษีสรรพสามิตเอกสารหมาย ล.1 แผ่นที่ 3 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตามคำอุทธรณ์คำวินิจฉัยคำคัดค้านการประเมินภาษีสรรพสามิต เอกสารหมาย ล.2 แผ่นที่ 30 และ 31 กับแผ่นที่ 27 และ 28คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ได้วินิจฉัยให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์เอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 9 คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า รถยนต์พิพาททั้งสองคันที่โจทก์นำเข้าเป็นรถยนต์นั่งหรือเป็นรถยนต์กระบะ (รถบรรทุกชนิดแวน)และจำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินประกันภาษีสรรพสามิตและภาษีเพื่อมหาดไทยพร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์หรือไม่ เพียงใด ปัญหาว่ารถยนต์พิพาททั้งสองคันที่โจทก์นำเข้าเป็นรถยนต์นั่งหรือเป็นรถยนต์กระบะ (รถบรรทุกชนิดแวน) ข้อนี้โจทก์มีนายสมหวังบุญพิบูลย์พงษ์ หุ้นส่วนผู้จัดการของโจ