คำพิพากษาศาลฎีกา · พ.ศ. 2498
ฎีกาที่ 1710/2498
หลักกฎหมาย
เมื่อจำเลยมีเจตนาต้องการจะให้ของลับเข้าไปในของลับของด.ญ.อายุ 8 ขวบแต่ไม่สำเร็จเพราะเด็กรู้สึกเจ็บจึงร้องไห้ แล้วยังใช้นิ้วมือล้วงเข้าไปอีกดังนี้ ย่อมมีความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราด.ญ.และกระทำอนาจารเด็ก
มาตราที่อ้างถึง
คำพิพากษา (บางส่วน)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยพยายามข่มขืนกระทำชำเราและกระทำอนาจารแก่เด็กหญิงอายุ 8 ขวบ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 244, 60, 245 จำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นเรื่องเจตนาที่จะกระทำชำเราโดยต้องการจะให้ของลับของตนล่วงเข้าไปในของลับของเด็กหญิงซิ้วลั้งหากแต่ไม่สำเร็จเพราะเหตุนอกอำนาจแต่ก็ยังใช้นิ้วมือล้วงเข้าไปเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราและทำอนาจารแก่เด็กหญิง จึงพิพากษายืน
โปรดตรวจสอบคำพิพากษากับต้นฉบับที่ deka.supremecourt.or.th ก่อนนำไปใช้อ้างอิงจริง