ฎีกาที่ 176/2487

การเพิ่มโทษผู้กระทำผิดฐานไม่เข็ดหลาบตาม พระราชบัญญัติการพนันนั้น จะใช้มาตรา 72 แห่งกฎหมายลักษณะอาญาเพิ่มโทษไม่ได้อ้างฎีกาที่ 824/2482

โจทฟ้องว่านายสงกับพวกลักเล่นการพนันคู่คี่ สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยทุกคน แต่ส่วนนายสงลงโทสตาม พ.ร.บ.การพนันมาตรา ๑๒ และเพิ่มโทสตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๗๒ โจทจำเลยบางคนอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ข้อที่ขอไห้ลงโทสนายสงจำเลยด้วยมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ.การพนัน(ฉบับที่ ๓) พ.ส.๒๔๘๕ นั้นจะไช้มาตรานี้ลงโทสนายสงไม่ได้ เพราะโจทกล่าวว่า นายสงพ้นโทสถานเล่นการพนันคู่คี่มาแล้วไม่เกิน ๓ ปี นายสงรับว่าเปนความจิง ดังนี้จะแปลว่านายสงพ้นโทสยังไม่ครบ ๓ ปีไม่ได้ เพราะคำว่า "ยังไม่เกิน ๓ ปี" ผิดกับคำว่า "ยังไม่ครบ ๓ ปี" และจะเพิ่มโทสนายสงตามกดหมายลักสนะอาญาไม่ได้เพราะพ.ร.บ. การพนัน (ฉบับที่ ๓) พ.ส.๒๔๘๕ เปนกดหมายพิเสสสำหรับเพิ่มโทสการพนัน จะไช้กดหมายลักสนะอาญาซึ่งเปนหลักทั่วไปมาไช้ไม่ได้ โดจดีกาขอไห้เพิ่มโทสนายสงตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๗๒ สาลดีกาเห็นว่า แม้ตามมาตรา ๑๑ แห่งกดหมายลักสนะอาญาบัญญัติไห้ไหช้ความไนภาค ๑ ได้ทั่วไปไนวรรพคดีก็ดี แต่ก็ได้ยกเว้นกรนีที่ "กดหมายนั้น ๆ บัญญัติเปนหย่างอื่น"ไว้ อันความผิดตามพ.ร.บ.การพนันซึ่งผู้กะทำผิดไม่เข็ดหลาบได้ะทำผิดซ้ำขึ้นอีกนั้น พ.ร.บ.การพนันได้บัญญัติการลงโทสเปนพิเสสไว้แล้ว จะไช้บทบัญญัติเรื่องการไม่เข็ดหลาบไนกดหมายลักสนะอาญามาไช้แก่กรนีเช่นนี้ย่อมไม่ได้ ดังดีกาที่ ๘๒๔/๒๔๘๒ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์