ฎีกาที่ 233/2478

ลักษณอุทธรณ์ฎีกาอำนาจศาลอุทธรณ์ข้อหาที่โจทก์ไม่อุทธรณ์จำเลยต้องหาหลายกะทง กะทงใดศาลเดิมยกฟ้องและโจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจยกกะทงนั้นขึ้นวินิจฉัยชี้ขาด

โจทก์หาว่าจำเลยจำหน่ายธนบัตร์ปลอม ๓ ครั้ง ต่างวันกันทั้ง ๓ ครั้ง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยจำหน่ายธนบัตร์ปลอมครั้งที่ ๒ ครั้งเดียว จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ.๒๔๗๕ ม.๖-๗ ให้จำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยจำหน่ายธนบัตร์ปลอมถึง ๒ ครั้ง คือ ครั้งที่ ๑ แลที่ ๒ แต่คงพิพากษายืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าข้อหาว่าจำหน่ายธนบัตร์ปลอมครั้งที่ ๑ ที่นั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลเดิม ต้องถือว่าข้อหาส่วนนี้เป็นอันยุตติเพียงชั้นศาลเดิมศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจรื้อฟื้นพิจารณาใหม่ส่วนการจำหน่ายธนบัตร์ครั้งที่ ๒ ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดดังฟ้อง จึงพิพากษากลับศาลล่าง ให้ยกฟ้อง