ฎีกาที่ 235/2485

ฟ้องว่าจำเลยเล่นไพ่ผ่องไทย ได้ความเพียงว่า เห็นนั่งล้อมวงเล่นไพ่กัน แต่ไม่ได้ความว่าเล่นไพ่ชนิดใดดังนี้ ถือว่าไม่สมฟ้องที่ว่าจำเลยเล่นไพ่ผ่องไทย เอาผิดจำเลยไม่ได้ ต้องยกฟ้องอ้างคำพิพากษาฎีกาที่492/2480

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นไพ่ผ่องไทยพะนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์สืบไม่ได้ความตามฟ้องว่าจำเลยเล่นไพ่ชะนิดใดทั้งไม่เข้าข้อสันนิษฐานของกฏหมาย จะลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง. ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ปรับจำเลยทุกคนตามพระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๒. จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พะยานโจทก์เพียงเห็นแต่จำเลยนั่งวงล้อมเล่นไพ่แต่ไม่ได้ความว่าเล่นไพ่ผ่องไทย จึงเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์.