ฎีกาที่ 237/2484

โจทก์ฟ้องจำเลยเล่นการพะนันป๊อก แต่ทางพิจารณาไม่มีพะยานโจทก์คนใดยืนยันว่าจำเลยเล่นการพะนันป๊อกเลย ถือว่าโจทก์สืบไม่ต้องยกฟ้องคำว่า "เล่นไพ่ป๊อก" ไม่จำต้องเป็นการพะนันป๊อกเสมอไปอาจเป็นการเล่นอย่างอื่นเช่นไพ่โกยหรือการพะนันอย่างอื่นซึ่งมิใช่การพะนันป๊อกก็ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกหลายคนสมคบกันเล่นพะนันป๊อกชะนิด ๑๐ แต้มพะนันเอาทรัพย์ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๒ - ๓ - ๔ และ ๕ รับสารภาพ จำเลยที่ ๑ รับข้อเป็นเจ้าสำนักแต่ปฏิเสธข้อเล่นไพ่ป๊อก แก้ว่าเล่นไพ่โกยส่วนจำเลยที่ ๖ ที่ ๗ ปฏิเสธฟ้องโจทก์ ศาลจังหวัดสงขลาพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๗ คนตาม พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๒ จำเลยที่ ๖ - ๗ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นการพะนันป๊อกชะนิด ๑๐ แต้มแต่พะยานโจทก์ที่มีสืบไม่มีใครยืนยันว่าจำเลยเล่นพะนันป๊อก ๑๐ แต้ม จึงต้องถือว่าโจทก์สืบไม่สุมฟ้อง คำรับสารภาพของจำเลยบางคนไม่ตรงกับความจริงที่พิจารณาได้ความและเป็นเรื่องในลักษณคดีตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๓ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์มิได้ยืนยันว่าจำเลยเล่นป๊อกพะนันกันดังฟ้อง เมื่อทางพิจารราโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าเล่นพะนันป๊อกเช่นนี้ย่อมลงโทษจำเลยไม่ได้ และเมื่อปรากฎว่าการพะนันที่โจทก์กล่าวอ้างไม่ใช่การพะนันป๊อกดังฟ้องแล้วย่อมถือได้ว่าเป็นเหตุอยู่ในสวนลักษณคดี แม้จำเลยที่ ๒ - ๕ จะรับสารภาพก็ลงโทษมิได้ อนึ่งในคดีนี้จำเลยที่ ๒ - ๕ ก็ให้การว่าเล่นไพ่ป๊อกมิได้ให้การว่าเล่นการพะนันป๊อกดังฟ้อง คำว่าไพ่ป๊อกเป็นชื่อไพ่ชะนิดหนึ่งซึ่งอาจจะเอามาเล่นไพ่โกยหรือการพะนันอย่างอื่นซึ่งมิใช่การพะนันป๊อกก็ได้จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์