ฎีกาที่ 293/2486

คดีที่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงนั้น ผู้พิพากษาอนุญาตให้ฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญในเรื่องดุลพินิจกำหนดโทษได้

คดีนี้สาลชั้นต้นพิพากสาลงโทสจำเลยตาม พ.ร.บ.การพนัน ๒๔๗๘ ม.๑๐,๑๒ คงจำคุกจำเลยที่ ๑ หนึ่งเดือน ปรับ ๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒-๓ จำคุกคนละ ๗ วัน ปรับคนละ ๑๐๐ บาท โทสจำไห้รอการลงอาญาไว้ จำเลยที่ ๑-๒ อุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ปรับจำเลยที่ ๑ ห้าสิบบาท จำเลยนอกนั้นรวมทั้งจำเลยที่ ๓ ที่มิได้อุธรน์ด้วยเพราะเปนเหตุไนลักสนะคดีไห้ปรับคนละ ๔๐ บาท นอกนี้ยืนตามแต่มีผู้พิพากสานายหนึ่งมีความเห็นแย้ง เนื่องจากคดีนี้โจทดีกา ไนข้อเท็ดจิงไม่ได้ต้องห้ามโจทจึงขออนุญาตดีกา ผู้พิพากสาซึ่งพิจารนาไนสาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเปนปัญหาสำคันควนรับดีกาสู่สาลสูงสุดจึงรับดีกาขึ้นมาว่า สาลชั้นต้นไช้ดุลพินิจกำหนดโทสจำเลยไม่ไช่รุนแรง และสาลอุธรน์ไม่มีอำนาดแก้โทสจำเลยผู้ที่ไม่มีอุธรน์ สาลดีการับพิจารนาไนข้อเท็ดจิงแล้วพิพากสายืน