ฎีกาที่ 3325/2531

จำเลยออกเช็คให้ จ. ไว้เพื่อเป็นประกันหนี้ตามบันทึกข้อตกลงรับสภาพหนี้ และเพื่อใช้เช็คนั้นดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยเพื่อบีบบังคับให้จำเลยชำระหนี้ตามบันทึกดังกล่าวโจทก์ผู้รับโอนเช็คจาก จ. ทราบถึงความผูกพันเรื่องเช็คพิพาทระหว่าง จ. กับจำเลยมาโดยตลอด ดังนั้นเมื่อธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินจำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุก1 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ข้อเท็จจริงที่ได้จากพยานโจทก์จำเลยฟังได้ว่า จำเลยออกเช็คตามฟ้องซึ่งเป็นเช็คสั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือตามเอกสารหมาย จ.1 มอบให้แก่นางจิราพรรัตนโกวิน เพื่อชำระหนี้ตามที่จำเลยทำบันทึกรับสภาพหนี้ไว้ต่อนางจิราพร ตามเอกสารหมาย จ.7 นางจิราพรรับเช็คตามฟ้องไว้เพื่อเป็นประกันตามบันทึกรับสภาพหนี้ตามเอกสารหมาย จ.7และเพื่อใช้เช็คตามฟ้องดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยเพื่อบีบบังคับให้จำเลยชำระหนี้ตามบันทึกรับสภาพหนี้ดังกล่าว นางจิราพรได้มอบเช็คตามฟ้องให้โจทก์ซึ่งเป็นน้องสามีของนางจิราพร ประกอบกับได้ความจากโจทก์ว่า โจทก์ทราบเรื่องจำเลยนำบ้านและที่ดินขายฝากไว้กับนางจิราพร โจทก์ย่อมน่าจะรู้ฐานะทางการเงินของจำเลยพอสมควร และคงไม่ยอมรับชำระหนี้ด้วยเช็คของจำเลยสั่งให้ใช้เงินเป็นจำนวนสูงมากง่ายๆทั้งโจทก์ก็เป็นน้องสามีของนางจิราพรอยู่ด้วย ทำให้น่าเชื่อว่า โจทก์คงรู้เห็นถึงความผูกพันเรื่องเช็คตามฟ้องระหว่างนางจิราพรกับจำเลยมาโดยตลอด เมื่อจำเลยออกเช็คตามฟ้องสั่งจ่ายเพื่อเป็นประกันตามบันทึกรับสภาพหนี้และธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน จะหาว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือออกเช็คให้ใช้เงินมีจำนวนสูงกว่าจำนวนเงินที่มีอยู่ในบัญชีไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษายืน.