ฎีกาที่ 335/2529

แม้โรงเรือนพิพาทของโจทก์ติดตั้งเพียงเครื่องจักรกลไกเป็นส่วนควบที่สำคัญเพื่อใช้ดำเนินการอุตสาหกรรมเท่านั้น.ไม่ได้ติดตั้งเครื่องจักรประเภทเครื่องกระทำหรือเครื่องกำเนิดสินค้าด้วยก็ตามโจทก์ก็ได้รับลดหย่อนค่ารายปีลงเหลือหนึ่งในสามตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินฯมาตรา13แล้ว. บ้านพักคนงานห้องน้ำห้องส้วมและป้อมยามเป็นโรงเรือนที่โจทก์ให้คนงานเข้าพักอาศัยและใช้สอยในการปฏิบัติหน้าที่เวรยามเพื่อประโยชน์ในการประกอบการอุตสาหกรรมถือไม่ได้ว่าเป็นโรงเรือนซึ่งเจ้าของอยู่เองหรือให้ผู้แทนอยู่เฝ้ารักษาโรงเรือนจึงไม่ได้รับงดเว้นภาษีโรงเรือนตามความหมายของมาตรา10แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินฯแต่อย่างใด.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)

โจทก์ ฟ้อง ว่า เจ้าพนักงาน ประเมิน ของ จำเลย ที่ 1 ได้ แจ้ง รายการประเมิน ให้ โจทก์ เสีย ภาษี โรงเรือน โดย ไม่ ลดหย่อน ค่า รายปี ให้และ โรงเรือน บาง รายการ ของ โจทก์ ได้ รับ งดเว้น ไม่ ต้อง เสีย ภาษีขอ ให้ ศาล เพิกถอน การ ประเมิน ภาษี โรงเรือน เฉพาะ รายการ ที่ 1ถึง ที่ 7 ทั้ง ขอ ให้ เพิกถอน คำ ชี้ขาด ของ จำเลย ที่ 2 เกี่ยวกับรายการ ดังกล่าว นั้น ด้วย และ ให้ จำเลย ร่วมกัน คืนเงิน ค่า ภาษีโรงเรือน แก่ โจทก์ จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ว่า โรงเรือน ของ โจทก์ ไม่ เข้า ข่าย ได้ รับการ ลด ค่า รายปี และ ไม่ อยู่ ใน เกณฑ์ ที่ จะ ได้ รับ ยกเว้น ภาษีโรงเรือน คำชี้ขาด ของ จำเลย ที่ 2 ชอบด้วย กฎหมาย แล้ว ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ เพิกถอน การ ประเมิน ภาษี โรงเรือน ของ จำเลยที่ 1 เฉพาะ รายการ ที่ 1 ถึง ที่ 7 และ ให้ เพิกถอน คำชี้ขาด ของ จำเลยที่ 2 เกี่ยวกับ โรงเรือน ดังกล่าว นั้น ด้วย ให้ จำเลย ที่ 1 คืนเงินจำนวน 29,470 บาท แก่ โจทก์ ถ้า จำเลย ที่ 1 คืน ภายใน 3 เดือน นับแต่วัน ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ก็ ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ย ถ้า หาก พ้นกำหนด เวลา ดังกล่าว แล้ว ให้ จำเลย ที่ 1 เสีย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ดครึ่ง ต่อ ปี นับ จาก วันที่ 10 กันยายน 2524 ซึ่ง เป็น วันที่ โจทก์ชำระ ค่า ภาษี ให้ จำเลย เป็นต้น ไป จำเลย ทั้ง สอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า ถ้า จำเลย ที่ 1คืน ภาษี จำนวน 29,470 บาท แก่ โจทก์ ภายใน กำหนด 3 เดือน นับแต่วัน ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ก็ ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ย นั้น ยังไม่ ถูกต้อง เพราะ ตาม พระราชบัญญัติ ภาษีโรงเรือนและที่ดิน มาตรา39 วรรคสอง ใช้ บังคับ แต่ เฉพาะ ใน กรณี ที่ ศาล พิพากษา ให้ ลด ค่าภาษี คือ เงิน จำนวน 28,480 บาท เท่านั้น แต่ จำนวน เงิน นอกจาก นั้นเป็น เงิน ค่า ภาษี ที่ ศาล พิพากษา ให้ คืน แก่ โจทก์ ไม่ ใช่ เพราะลด ภาษี จึง ไม่ ได้ รับ ประโยชน์ จาก บท บัญญัติ มาตรา 39 วรรคสองพิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ จำเลย ที่ 1 คืน เงิน จำนวน 29,480 บาทแก่ โจทก์ ถ้า จำเลย ที่ 1 คืน เงิน จำนวน 28,480 บาท ภายใน กำหนด3 เดือน นับ แต่ วันที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ก็ ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ยหาก พ้น กำหนด ดังกล่าว ให้ จำเลย ที่ 1 เสีย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ดครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน ดังกล่าว กับ ของ จำนวน เงิน 990 บาท นับจาก วันที่ 10 กันยายน 2524 เป็นต้น ไป จำเลย ทั้ง สอง ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า คดีนี้ จำนวน ทุนทรัพย์ ที่ พิพาท ไม่เกิน50,000 บาท ศาลอุทธรณ์ พิพากษา เพียง แก้ไข เล็กน้อย ต้องห้าม ฎีกาข้อเท็จจริง ใน การ วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ต้อง ถือ ตาม ข้อเท็จจริงที่ ศาลอุทธรณ์ ได้ วินิจฉัย จาก พยาน หลักฐาน ใน สำนวน โดย ศาลอุทธรณ์ฟัง ข้อเท็จจริง ว่า โรงเรือน ของ โจทก์ ทั้ง 7 รายการ มี ลักษณะและ สภาพ ดังนี้ คือ รายการ ที่ 1 เป็น อาคาร รับ ปูนซิเมนต์ ผง จากรถไฟ มี เครื่องจักร มอเตอร์ กำลัง 40 แรงม้า ใช้ ลาก ตู้ รถไฟ เข้าเทียบ และ มี เครื่องจักร กำลัง 40 แรงม้า ใช้ ดูด ปูนซิเมนต์ จากตู้ รถไฟ ลง ไป เก็บ ใน ถัง มี กะพ้อ เป็น เครื่องจักร ตัก ปูนซิเมนต์ขึ้น ไป ยัง ชั้น ที่ 5 รายการ ที่ 2 เป็น โรงงาน ห่อ ปูนซิเมนต์ผงชั้นล่าง มี เครื่องจักร เป่าลม ติด มอเตอร์ กำลัง 10 แรงม้า ชั้นที่2 มี เครื่องจักร กำลัง 20 แรงม้า ใช้ ห่อ ปูนซิเมนต์ บรรจุ ถุงรายการ ที่ 3 เป็น อาคาร เก็บ เครื่องจักร กำลัง 15 แรงม้า 3 ตัวมี สายพาน ใช้ ลำเลียง ปูนซิเมนต์ ถุง ไป บรรทุก รถยนต์ รายการ ที่4 มี เครื่องจักร กำลัง 40 แรงม้า ใช้ รับ ปูนซิเมนต์ ไป เก็บ ใน ไซโลรายการ ที่ 5 มี เครื่องจักร ควบคุม มาตรฐาน ชั่ง น้ำหนัก ได้ 50 ตันโดย อาคาร ของ โจทก์ ตาม รายการ ที่ 1 ถึง ที่ 5 นั้น เป็น อาคาร ที่ติดตั้ง เครื่องจักรกล อัน เป็น ส่วนควบ ที่ สำคัญ เพื่อ ใช้ ดำเนินการอุตสาหกรรม เป็น หน่วยงาน ที่ ต่อเนื่อง โดยตรง ใน การ ผลิต ปูนซิเมนต์ผง ของ โจทก์ ส่วน โรงเรือน รายการ ที่ 6 และ ที่ 7 ซึ่ง เป็น ห้องน้ำห้องส้วม ที่พัก คนงาน และ ป้อมยาม นั้น ศาลอุทธรณ์ ฟัง ว่า เป็นโรงเรือน ที่ มี ไว้ เพื่อ คนงาน ของ โจทก์ ได้ ใช้สอย และ ปฏิบัติ งาน ได้ความ ดังนี้ ที่ จำเลย ฎีกา ว่า โรงเรือน หรือ อาคาร รายการ ที่1 ถึง ที่ 5 ไม่ ได้ ติดตั้ง เครื่องจักร ประเภท เครื่อง กระทำ หรือเครื่อง กำเนิด สินค้า เป็น เพียง โรงเรือน ที่ ใช้ ประกอบ อุตสาหกรรมปูนซิเมนต์ เท่านั้น ไม่ เข้า ข่าย ที่ จะ ได้ รับ การ ลด ค่า รายปีส่วน โรงเรือน ตาม รายการ ที่ 6 และ ที่ 7 นั้น โจทก์ ใช้ ประโยชน์ ร่วมกับ โรงเรือน รายการ ที่ 1 ถึง ที่ 5 ซึ่ง ใช้ ดำเนิน การ ประกอบอุตสาหกรรม และ ประกอบ กิจการค้า ไม่ ได้ รับ ยกเว้น ไม่ ต้อง เสียภาษี โรงเรือน แต่ อย่างใด นั้น ศาลฎีกา เห็นว่า พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475 มาต