คำพิพากษาศาลฎีกา · พ.ศ. 2499
ฎีกาที่ 34/2499
หลักกฎหมาย
การที่จำเลยเก็บผักสะตอในที่ซึ่งผู้เสียหายและจำเลยยังเถียงกรรมสิทธิในเรื่องที่ดินและต้นสะตอรายนี้อยู่โดยมีเหตุผลนั้นย่อมฟังไม่ได้ว่าจำเลยเก็บสะตอไปโดยการทุจริตอันเป็นผิดฐานลักทรัพย์
มาตราที่อ้างถึง
คำพิพากษา (บางส่วน)
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักสะตอซึ่งปลูกไว้ในสวน 107 ผักราคา15 บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 288, 292 จำเลยต่อสู้ว่าต้นสะตอและที่ดินเป็นของจำเลยจับจองและครอบครองมา 18, 19 ปีแล้วและที่ดินและต้นสะตอรายนี้จำเลยเคยฟ้องห้ามนายจำเริญเข้ามาเกี่ยวข้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 292 จำคุก 2 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้เป็นความแพ่งโดยจำเลยกับนางหยาเถียงกรรมสิทธิ์ในเรื่องที่ดินและต้นสะตอรายนี้กันอยู่ ทางพิจารณาไม่ได้ความแน่นอนว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าสะตอรายนี้ไม่ใช่ของจำเลยทั้งจำเลยก็มีเหตุผลที่จะถือได้ว่าสะตอรายนี้เป็นของจำเลยอยู่เหมือนกัน จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเก็บเอาสะตอรายนี้ไปโดยการทุจริตอันเป็นผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน
โปรดตรวจสอบคำพิพากษากับต้นฉบับที่ deka.supremecourt.or.th ก่อนนำไปใช้อ้างอิงจริง