ฎีกาที่ 3920/2539

โจทก์ไม่ทราบมาก่อนว่าจำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า Mark&Spencer โจทก์เพิ่งทราบเมื่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าปฎิเสธไม่รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าให้โจทก์หลังจากนั้นโจทก์ขอให้จำเลยโอนเครื่องหมายการค้าให้โจทก์หรือให้จำเลยถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยแต่จำเลยปฎิเสธการกระทำของจำเลยเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ.2474มาตรา41(1)ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่โจทก์ขอจดทะเบียนโจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง เครื่องหมายการค้าของโจทก์คืออักษรโรมันคำว่าMARKS&SPENCER ส่วนของจำเลยคือคำว่า Mark&Spencerต่างประกอบด้วยอักษรโรมันตัวเดียวกันคงแตกต่างกันเฉพาะเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นอักษรโรมันแบบตัวพิมพ์ใหญ่และมีตัว"S"ท้ายคำว่า MARK ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันแบบตัวเขียนและไม่มีตัว"S"ท้ายคำว่า Mark แม้แบบของตัวอักษรโรมันที่โจทก์และจำเลยนำมาใช้เป็นเครื่องหมายการค้าของฝ่ายตนจะแตกต่างกันดังกล่าวก็ตามแต่ตัวอักษรโรมันที่แต่ละฝ่ายนำมาเรียบเรียงเป็นเครื่องหมายการค้าของฝ่ายตนเป็นตัวเดียวกันทั้งเมื่ออ่านออกเสียงรวมกันทั้งคำหรือเรียกขานเครื่องหมายการค้าดังกล่าวก็อ่านออกเสียงหรือเรียกขานเหมือนกันคือ มาร์คส์หรือ มาร์คแอนด์สเปนเซอร์ อีกทั้งสินค้าของโจทก์มีจำหน่ายในประเทศไทยก่อนที่จำเลยจะขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยแล้วพฤติการณ์เช่นนี้ย่อมบ่งบอกเจตนาของจำเลยผู้ประกอบธุรกิจการค้าได้ว่าจำเลยต้องการให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยที่ใช้กับสินค้าจำพวกเครื่องหนังอันเป็นสินค้าจำพวกเดียวกับสินค้าของโจทก์ที่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ที่ต่างประเทศก่อนแล้วอ่านหรือเรียกขานให้เหมือนหรือคล้ายกับเครื่องหมายการค้าหรือชื่อในทางการค้าของโจทก์โดยมุ่งประสงค์จะลวงให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยดังกล่าวเป็นสินค้าของโจทก์โจทก์จึงมีสิทธิในเครื่องหมายการค้าคำว่า MARKS&SPENCERของโจทก์ดีกว่าจำเลย

โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ เครื่องหมายการค้า อักษร โรมันคำ ว่า MARKS & SPENCER (มาร์คส แอนด์ สเปนเซอร์) พร้อม ทั้ง จดทะเบียน และ ยื่น ขอ จดทะเบียน ใน ประเทศ อังกฤษ และ ใน ประเทศ ต่าง ๆ ทั่ว โลก เมื่อ วันที่ 23 ธันวาคม 2534 โจทก์ ยื่น คำขอ จดทะเบียนเครื่องหมายการค้า อักษร โรมัน คำ ว่า MARKS & SPENCER เพื่อ ตาม คำขอ พวก ต่าง ๆ รวมทั้ง สินค้า จำพวก 37 ตาม คำขอ เลขที่222676 แต่ นายทะเบียน แจ้ง ว่า ไม่สามารถ รับ จดทะเบียน ตาม คำขอ ดังกล่าวได้ เนื่องจาก มี ลักษณะ เหมือน หรือ คล้าย กับ เครื่องหมายการค้า คำ ว่า Mark&Spencer (มาร์ค แอนด์ สเปนเซอร์) ที่ จำเลย ยื่น ขอ จดทะเบียน ไว้ แล้ว ตาม คำขอ เลขที่ 207686 ทะเบียน เลขที่ 154066 โจทก์ เป็นเจ้าของ เครื่องหมายการค้า อักษร โรมัน คำ ว่า MARKS & SPENCER ใช้ และ โฆษณา รวมทั้ง จดทะเบียน เครื่องหมายการค้า ดังกล่าว ใน ประเทศ ต่าง ๆทั่ว โลก เครื่องหมายการค้า ที่ จำเลย ยื่น ขอ จดทะเบียน มี ลักษณะเหมือน หรือ คล้าย กับ เครื่องหมายการค้า ของ โจทก์ ออกเสียง เรียกขานเช่นเดียวกัน ขณะ จำเลย ยื่น คำขอ จดทะเบียน จำเลย รู้ ถึง ชื่อ ทางการค้า และ เครื่องหมายการค้า ของ โจทก์ การกระทำ ของ จำเลยเป็น การ ลวง ให้ สาธารณชน สับสน หลงผิด ว่า สินค้า ของ จำเลยเป็น สินค้า ของ โจทก์ ก่อ ให้ เกิด ความเสียหาย ต่อ ชื่อเสียง เกียรติคุณและ ความนิยม ใน ชื่อ ทางการ ค้า และ เครื่องหมายการค้า รวมทั้ง ทำให้โจทก์ ไม่สามารถ จดทะเบียน เครื่องหมายการค้า ตาม คำขอ เลขที่222676 ได้ ขอให้ พิพากษา ว่า เครื่องหมายการค้า อักษร โรมันคำ ว่า MARKS & SPENCER ของ โจทก์ กับ เครื่องหมายการค้า ของ จำเลย เหมือน หรือ คล้าย กัน และ โจทก์ มีสิทธิ ใน เครื่องหมายการค้าทั้งหมด ดีกว่า จำเลย ให้ จำเลย ถอน ทะเบียน เครื่องหมายการค้า เลขที่154066 คำขอ เลขที่ 207686 หาก ไม่ ปฎิบัติ ตาม ให้ ถือเอา คำพิพากษาแทน การแสดง เจตนา ของ จำเลย ห้าม จำเลย ใช้ ยื่น ขอ จดทะเบียนหรือ เข้า เกี่ยวข้อง ใด ๆ กับ เครื่องหมายการค้า Mark&Spencer หรือ เครื่องหมายการค้า อื่น ใด ที่ เหมือน หรือ คล้าย กับ ชื่อ ทางการ ค้า และเครื่องหมายการค้า อักษร โรมัน คำ ว่า MARKS & SPENCER ของ โจทก์ จำเลย ให้การ ว่า โจทก์ ไม่มี อำนาจฟ้อง เนื่องจาก โจทก์มิใช่ เจ้าของ เครื่องหมายการค้า อักษร โรมัน คำ ว่า MARKS & SPENCER และ ไม่เคย ใช้ อักษร โรมัน ดังกล่าว โดย เจตนา ให้ เป็น เครื่องหมายการค้าเหตุ ที่ โจทก์ ไม่สามารถ จดทะเบียน เครื่องหมายการค้า อักษร โรมันคำ ว่า MARKS & SPENCER ได้ เนื่องจาก เป็น คำสั่ง นายทะเบียน เครื่องหมายการค้า โจทก์ จึง ชอบ ที่ จะ อุทธรณ์ คำสั่ง ดังกล่าว ตามพระราชบัญญัติ เครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 การ ที่นาย ทะเบียนรับ จดทะเบียน เครื่องหมายการค้า ของ จำเลย ไม่เป็น การ ขัดขวาง โจทก์ใน การ ใช้ โดยสุจริต จึง ไม่เป็น การ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์ ขณะ มี การ ประกาศคำขอ จดทะเบียน เลขที่ 207686 ของ จำเลย โจทก์ มิได้ คัดค้านและ ก่อน ฟ้องคดี นี้ โจทก์ ไม่เคย ติดต่อ ให้ จำเลย ถอน ทะเบียน เครื่องหมายการค้า ของ จำเลย โจทก์ กล่าวอ้าง ว่า จำเลย ทำละเมิด ต่อ โจทก์ โดย การลวง ขาย สินค้า เกิน กำหนด 1 ปี นับแต่ วันที่ โจทก์ ทราบ ว่า จำเลยยื่น ขอ จดทะเบียน เครื่องหมายการค้า ฟ้องโจทก์ ขาดอายุความ จำเลยมีสิทธิ ใน เครื่องหมายการค้า อักษร โรมัน คำ ว่า Mark&Spencer ของ จำเลย เนื่องจาก จำเลย ยื่น ขอ จดทะเบียน เครื่องหมายการค้าโดย ถูกต้อง เครื่องหมายการค้า ของ จำเลย ไม่ เหมือน หรือ คล้ายกับ เครื่องหมายการค้า ของ โจทก์ จึง ไม่เป็น การ ลวง ขาย สินค้าและ โจทก์ ไม่ได้ รับ ความเสียหาย ต่อ ชื่อเสียง เกียรติคุณ หรือ ความนิยมใน ชื่อ ทางการ ค้า และ เครื่องหมายการค้า ของ โจทก์ ฟ้องโจทก์ เคลือบคลุมขอให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า โจทก์ มีสิทธิ ใน เครื่องหมายการค้าอักษร โรมัน คำ ว่า MARKS & SPENCER ดีกว่า จำเลย ห้าม จำเลย เกี่ยวข้อง หรือ ขอ จดทะเบียน อีก ต่อไป และ ให้ จำเลย ไป ถอน ทะเบียนเครื่องหมายการค้า คำขอ เลขที่ 207686 ทะเบียน เลขที่ 154066 ของจำเลย ต่อ นายทะเบียน เครื่องหมายการค้า หาก ไม่ ปฎิบัติ ตาม ให้ ถือเอาคำพิพากษา แทน การแสดง เจตนา ของ จำเลย จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ที่ จำเลย ฎีกา อ้างว่า โจทก์ รู้ ถึง การ ที่ จำเลยเป็น เจ้าของ เครื่องหมายการค้า คำ ว่า Mark&Spencer โดยชอบ ด้วย กฎหมาย ดี อยู่ แล้ว ถึง ขนาด ใน ขณะที่ จำเลย ไป ดำเนินการ ขอ จดทะเบียนต่อ นายทะเบียน เครื่องหมายการค้า โจทก์ ก็ มิได้ คัดค้าน และ ก่อน ฟ้องโจทก์ ก็ เคย เสนอ ให้ จำเลย โอน เครื่องหมายการค้า ของ จำเลย ให้ แก่โจทก์ แล้ว แต่ ถูก จำเลย ปฎิเสธ การ ที่ โจทก์ เพิ่ง มา ฟ้อง จำเลย หลังจากจำเลย ได้