ฎีกาที่ 476/2504

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดระหว่างวันที่ 25 ถึงวันที่ 28 มกราคม 2502 เวลากลางวันและกลางคืน ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

โจทก์ฟ้องว่า ระหว่างวันที่ 25 ถึงวันที่ 28 มกราคม 2502 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยเป็นเจ้ามือจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวบ รับกินรับใช้ ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดจริงตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 5, 10, 12 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2485 มาตรา 4 ให้จำคุกจำเลย 1 เดือน และปรับ 1,000 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลาง และให้จำเลยชำระค่าสินบนนำจับกึ่งหนึ่งของค่าปรับตามพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 จำเลยอุทธรณ์ว่าฟ้องเคลือบคลุม และข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องขอให้ยกฟ้องหรือขอให้ลงโทษเพราะจำเลยรับชั้นสอบสวน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องไม่เคลือบคลุม และข้อเท็จจริงไม่ต่างกับฟ้องแต่คำรับชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาแก้ว่า ลดโทษจำคุกลง 8 วัน ลดโทษปรับลง 250 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้ 22 วัน และปรับ 750 บาท จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า ฟ้องเคลือบคลุม และข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 25 ถึงวันที่ 28 มกราคม 2502 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยย่อมเข้าใจวันเวลาที่โจทก์กล่าวหาได้ดี โดยมิได้หลงข้อต่อสู้เพราะมิได้ให้การต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม และได้สืบพยานต่อสู้คดีโจทก์ไว้แล้ว ระยะเวลาที่โจทก์กล่าวในฟ้องก็เพียง 4 วัน และวันที่สายลับไปซื้อสลากจากจำเลยก็เป็น 1 ใน 4 วันที่โจทก์ฟ้องนั่นเอง แม้จะไปซื้อตอนเช้าก็ถือว่าเป็นเวลากลางวันตามฟ้องมิใช่เป็นฟ้องเคลือบคลุมหรือเป็นกรณีที่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ศาลฎีกาพิพากษายืน