ฎีกาที่ 511/2500

พฤติการณ์ที่ถือว่าเป็นการสมคบ จำเลยมีไม้ตะพด 1 อันวิ่งตามไปกับนายเรียนซึ่งเป็นพี่ชายแล้วนายเรียนยิงนายเภาตาย และแล้วจำเลยกับพวกพากันหลบหนีไปจากที่เกิดเหตุพร้อมกัน ถือว่าจำเลยกับพวกสมคบกันฆ่านายเภาผู้ตาย

เรื่อง ฆ่าคนตายโดยเจตนา โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนี้กับนายเรียม,นายห่อน,และนายผูก สมคบกันใช้ปืนยิงนายเภา ผาสุขตาย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้แสดงกิริยาหรือกระทำการอันใด อันอาจส่อให้เห็นว่าได้สมคบกับนายเรียน นายเรียนอาจฮึดฮัดยิงผู้ตายโดยจำเลยไม่ได้รู้เรื่องเลยก็ได้ จึงยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าพฤติการณ์แสดงออกขัดว่าจำเลยกับพวกต่างรู้ใจกันมาว่าจะมาทำร้ายผู้ตาย มิใช่เป็นการพบโดยบังเอิญ ควรฟังว่าจำเลยสมคบกับนายเรียนฆ่าผู้ตายตามฟ้อง พิพากษากลับให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙,๖๓ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยมีไม้ตะพด ๑ อันวิ่งตามไปกับนายเรียม แล้วนายเรียนยิงนายเภาตาย และแล้วจำเลยกับพวกพากันหลบหนีไปจากที่เกิดเหตุพร้อมกัน แสดงชัดว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่านายเภาตาย จึงพิพากษายืน.