ฎีกาที่ 8961/2554

โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันผลิตเมทแอมเฟตามีนจำนวน 50 เม็ด น้ำหนักไม่ปรากฏชัด โดยมิได้บรรยายว่าจำนวนเม็ดของเมทแอมเฟตามีนดังกล่าวเป็นหน่วยการใช้ด้วย จึงไม่อาจรับฟังได้ว่า เมทแอมเฟตามีนจำนวน 50 เม็ด ดังกล่าวที่จำเลยที่ 1 ผลิต และจำเลยที่ 2 เป็นผู้สนับสนุนจำเลยที่ 1 ในการกระทำความผิดฐานผลิตมีปริมาณ 50 หน่วยการใช้หรือมีปริมาณสิบห้าหน่วยการใช้ขึ้นไป กรณีจึงต้องรับฟังข้อเท็จจริงให้เป็นคุณแก่จำเลยทั้งสองว่า เมทแอมเฟตามีนจำนวน 50 เม็ด ดังกล่าวมีจำนวนหน่วยการใช้ไม่ถึงปริมาณที่กำหนดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคสาม (ใหม่) ซึ่งการผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยการแบ่งบรรจุมีจำนวนหน่วยการใช้ไม่ถึงปริมาณที่กำหนดตาม พ.ร.บ.บัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคสาม (ใหม่) เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.บัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 65 วรรคสาม ซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมใหม่และมีเงื่อนไขอันเป็นองค์ประกอบความผิดกับมีระวางโทษจำคุกตั้งแต่สี่ปีถึงสิบห้าปี หรือปรับตั้งแต่แปดหมื่นบาทถึงสามแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ที่เป็นคุณมากกว่ามาตรา 65 วรรคหนึ่ง (เดิม) ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดและมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต ดังนั้น จึงต้องใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณบังคับแก่จำเลยทั้งสองตาม ป.อ. มาตรา 3 จำเลยที่ 1 จึงมีความผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง (เดิม), 65 วรรคสาม (ใหม่), 66 วรรคหนึ่ง (ใหม่) ประกอบ ป.อ. มาตรา 83 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง (เดิม), 65 วรรคสาม (ใหม่) ประกอบ ป.อ. มาตรา 86 ปัญหานี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นฎีกา ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจหยิบยกขึ้นอ้างและแก้ไขโดยปรับบทกฎหมายให้ถูกต้อง รวมทั้งแก้ไขโทษเสียใหม่ให้เหมาะสมสอดคล้องกับบทกฎหมายที่แก้ไขใหม่ดังกล่าวได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66, 97, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 83, 91 ริบของกลาง และเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ให้การปฏิเสธฐานผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาตและรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง (เดิม), 65 วรรคหนึ่ง (เดิม), 66 วรรคหนึ่ง (ใหม่) (ที่ถูกประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83) การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานผลิตเมทแอมเฟตามีนซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิต และไม่อาจเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ได้อีกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 51 จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 ให้เปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นจำคุก 50 ปี คงจำคุก 33 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง (เดิม), 65 วรรคหนึ่ง (เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำคุก 33 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุม ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 22 ปี 2 เดือน 20 วัน ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยทั้งสองประการแรก จำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานร่วมกันผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนจำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานผลิตเมทแอมเฟตามีน ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือไม่ โจกท์มีจ่าสิบตำรวจพิษณุเบิกความว่า วันเกิดเหตุ หลังจากพยานกับพวกจับกุมนางณัฐวดีแล้ว นางณัฐวดีรับว่าร่วมกับจำเลยที่ 1 นำเมทแอมเฟตามีนมาแบ่งบรรจุและขายให้แก่ลูกค้ารายย่อยที่บ้านที่เกิดเหตุ ร้อยตำรวจเอกรุ่งนิรันดร์จึงแจ้งให้พยานไปตรวจสอบ พยานจึงเดินลัดเลาะสันเขื่อนริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเข้าไปด้านข้างของบ้านที่เกิดเหตุ พยานไปแอบดูผ่านช่องกระเบื้องที่แตกอยู่ พบจำเลยทั้งสองกับชายอีก 2 คน นั่งล้อมวงกลางห้องอยู่ในบ้านที่เกิดเหตุเห็นจำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันนำเมทแอมเฟตามีนบรรจุใส่หลอดพลาสติกและใช้ไฟลนปิดหัวท้าย มีถาดสีแดงบรรจุเมทแอมเฟตามีนวางอยู่กลางวง พยานจึงใช้วิทยุสื่อสารแจ้งให้ร้อยตำรวจเอกรุ่งนิรันดร์กับพวกทราบ และย้อนกลับทางเดิมไปสมทบกับร้อยตำรวจเอกรุ่งนิรันดร์กับพวกเข้าทำการจับกุมจำเลยทั้งสองกับพวกขณะกำลังนั่งบรรจุเมทแอมเฟตามีน และโจทก์มีร้อยตำรวจเอกรุ่งนิรันดร์เบิกความว่า ก่อนเกิดเหตุพยานจับกุมนางณัฐวดีในข้อหามีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต นางณัฐวดีรับว่าร่วมกับจำเลยที่ 1 นำเมทแอมเฟตามีนมาไว้เพื่อจำหน่ายที่บ้านที่เกิดเหตุ พยานจึงให้จ่าสิบตำรวจพิษณุตรวจที่บ้านที่เกิดเหตุ ประมาณ 5 นาที ได้รับแจ้งทางวิทยุสื่อสารจากจ่าสิบตำรวจพิษณุว่า จำเลยที่ 1 กับพวกกำลังบรรจุเมทแอมเฟตามีนอยู่ในบ้านที่เกิดเหตุ พยานกับพวกจึงไปยังบ้านที่เกิดเหตุ พบจำเลยทั้งสองกับพวกอีกสองคนนั่งล้อมวงอยู่ภายในห้องพัก มีถาดสีแดงวางอยู่กลางวง ในถาดพบเมทแอมเฟตามีน ชนิดเม็ดสีส้มกลมแบน บรรจุอยู่ในหลอดพลาสติกปิดหัวท้าย หลอดละ 1 เม็ด จำนวน 20 หลอด หลอดละ 10 เม็ด จำนวน 3 หลอด และที่ยังไม่ได้บรรจุอีก 100 เม็ด รวม 150 เม็ด กรรไกร 1 อัน มีดคัทเตอร์ 1 อัน ไฟแช็ก 3 อัน หลอดพลาสติกที่ตัดเป็นเศษย่อย ๆ แล้ว 1 ถุง หลอดพลาสติกที่ยังไม่ได้ตัด 1 ถุง และเงินสด 150 บาท ในชั้นจับกุมพยานแจ้งข้อหาแก่จำเลยทั้งสองว่า ร่วมกันผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ นอกจากนี้ โจทก์ยังมีพันตำรวจตรีประภัศเบิกความว่า ในชั้นสอบสวน พยานแจ้งข้อหาแก่จำเลยทั้งสองในครั้งแรกว่า ร่วมกันผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ ส่วนจำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธ เห็นว่า พยานโจทก์ผู้จับกุมเบิกความสอดคล้องต้องกันตั้งแต่จับกุมนางณัฐวดีได้และทราบจากนางณัฐวดีว่า จำเลยที่ 1 มีส่วนร่วมกระทำความผิดกับนางณัฐวดีด้วย ทั้งจ่าสิบตำรวจพิษณุยังไปแอบซุ่มดูด้วยตนเองก็เห็นจำเลยทั้งสองกับพวกกำลังนั่งล้อมวงช่วยกันแบ่งบรรจุเมทแอมเฟตามีนใส่ในหลอดพลาสติก จึงร่วมกันจับกุมจำเลยทั้งสองกับพวกได้ในขณะยังนั่งล้อมวงกันอยู่ ตามข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าพยานโจทก์ผู้จับกุมเคยรู้จักกับจำเลยทั้งสองมาก่อน จึงไม่มีข้อระแวงสงสัยว่าพยานโจทก์ผู้จับกุมจะแกล้งเบิกความเพื่อปรักปร