กฎกระทรวง ฉบับที่ 34 (พ.ศ. 2523
ข้อ 12
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวง ฉบับที่ 34 (พ.ศ. 2523 ข้อ 12 ให้นำกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๔๘๙ ว่าด้วยการรับฝากเงินออมสิน เฉพาะส่วนที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้มาใช้บังคับแก่การฝากเงินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัวโดยอนุโลมให้ใช้ ณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ อำนวย วีรวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๔๘๙ ว่าด้วยการรับฝากเงินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัว ได้ใช้บังคับมานาน ไม่เหมาะสมแก่ภาวะการณ์ในปัจจุบัน สมควรแก้ไขและปรับปรุงให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๔๘๙ ว่าด้วยการรับฝากเงินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัวหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันการประกอบธุรกิจสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัว (ประกันชีวิต) ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๔๘๙ ว่าด้วยการรับฝากเงินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัวเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันสูงและการปรับเปลี่ยนลักษณะการดำเนินธุรกิจนี้จำเป็นต้องอาศัยความรวดเร็ว ดังนั้น สมควรกำหนดให้คณะกรรมการธนาคารออมสินมีอำนาจกำหนดลักษณะผู้ฝาก ระยะเวลาขอรับเงินสงเคราะห์ จำนวนเงินสงเคราะห์ อัตราเงินฝาก มูลค่าเงินสด มูลค่าใช้เงินสำเร็จ และเงื่อนไขในการฝากเงินรวมทั้งกำหนดให้ธนาคารออมสินมีอำนาจในการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการรับฝากเงินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัวได้ตามอัตราที่คณะกรรมการธนาคารออมสินกำหนด เพื่อให้ธนาคารออมสินสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงานและบริหารธุรกิจสงเคราะห์ชีวิตและครอบครัว (ประกันชีวิต) ได้ดียิ่งขึ้นจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 11570/2553
พ.ร.บ.วิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 4 บัญญัติว่า "วิชาชีพเวชกรรม" หมายความว่า "วิชาชีพที่กระทำต่อมนุษย์เกี่ยวกับการตรวจโรค การวินิจฉัยโรค..." การที่จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามพระราชบัญญัติดังกล่าว สั่งจ่ายยารักษาให้แก่สายลับหลังจากจำเลยที่ 1 ตรวจและวินิจฉัยโรคให้แก่สายลับแล้ว โดยจำเลยที่ 2 ทำหน้าที่จัดยาให้ตามใบสั่งแพทย์ของจำเลยที่ 1 และเก็บเงิน ล้วนเป็นการกระทำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการประกอบวิชาชีพเวชกรรม ดังนั้น จำเลยทั้งสองจึงมีความผิดฐานขายยาแผนปัจจุบันโดยไม่ได้รับอนุญา