ทนอยกฎกระทรวงการกำหนดวัตถุตำรับยกเว้น พ.ศ. 2567
ข้อ 2
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงการกำหนดวัตถุตำรับยกเว้น พ.ศ. 2567 ข้อ 2 ผู้รับอนุญาตผลิตหรือนำเข้าวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ผู้ใดประสงค์จะขอให้วัตถุตำรับใดเป็นวัตถุตำรับยกเว้น ให้ยื่นคำขอตามแบบที่เลขาธิการ อย. กำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา พร้อมด้วยข้อมูล เอกสาร และหลักฐาน ดังต่อไปนี้ (๑) เลขที่ใบอนุญาตผลิตหรือนำเข้าวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ หรือเลขที่ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๓ หรือประเภท ๔ แล้วแต่กรณี (๒) ชื่อทางการค้าของวัตถุตำรับ (๓) ชื่อและปริมาณของวัตถุออกฤทธิ์และตัวยาสำคัญอื่นอันเป็นส่วนประกอบของวัตถุตำรับ (๔) เอกสารทางวิชาการที่น่าเชื่อถือที่แสดงลักษณะของวัตถุตำรับว่าเป็นไปตามมาตรา ๕๙ วรรคหนึ่ง (๕) มาตรการควบคุมวัตถุออกฤทธิ์ที่ประสงค์จะขอรับการยกเว้นตามข้อ ๖ ในกรณีที่วัตถุตำรับที่ขอยกเว้นมีลักษณะของวัตถุตำรับเช่นเดียวกับวัตถุตำรับยกเว้นที่มีการประกาศกำหนดไว้แล้ว ผู้ยื่นคำขอจะระบุรายละเอียดดังกล่าวไว้ในคำขอด้วยก็ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 898/2520
ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ