ทนอยกฎกระทรวงกำหนดการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อปฏิบัติตามความตกลงระหว่างประเทศเกี่ยวกับภาษีอากร พ.ศ. 2566
ข้อ 8
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงกำหนดการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อปฏิบัติตามความตกลงระหว่างประเทศเกี่ยวกับภาษีอากร พ.ศ. 2566 ข้อ 8 บุคคลผู้มีหน้าที่รายงานตามมาตรา ๑๕ ที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุน ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้ (๑) ประกอบธุรกิจหลักเองหรือดำเนินการเพื่อหรือแทนลูกค้าในธุรกรรมอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ (ก) การซื้อขายตราสารทางการเงิน การปริวรรตเงินตราต่างประเทศ การซื้อขายเครื่องมือทางการเงินอ้างอิงอัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ย และดัชนีประเภทต่าง ๆ การซื้อขายหลักทรัพย์ที่เปลี่ยนมือได้ หรือการซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ล่วงหน้า (ข) การบริหารจัดการพอร์ตการลงทุนแบบรายบุคคลและแบบรวมกลุ่ม หรือ (ค) การลงทุน การบริหารจัดการ การบริหารสินทรัพย์ทางการเงินหรือการบริหารเงินแทนบุคคลอื่น นอกจากกรณีตาม (ก) หรือ (ข) หรือ (๒) มีรายได้รวมซึ่งเป็นรายได้หลักมาจากการลงทุน การลงทุนต่อ หรือการซื้อขายสินทรัพย์ทางการเงิน โดยถูกบริหารจัดการโดยนิติบุคคลอื่นที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุนตาม (๑) หรือนิติบุคคลที่ให้บริการตามข้อ ๖ ข้อ ๗ และข้อ ๙ การดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุนตาม (๑) หรือ (๒) ต้องมีรายได้รวมของนิติบุคคลเกิดจากกิจกรรมดังกล่าวตั้งแต่ร้อยละห้าสิบของรายได้รวมของนิติบุคคลดังกล่าว แล้วแต่กรณี ในช่วงระยะเวลาใดเวลาหนึ่งที่สั้นกว่า ได้แก่ ระยะเวลาสามปีปฏิทินที่สิ้นสุดในวันที่ ๓๑ ธันวาคมของปีก่อนปีที่มีการพิจารณาการเป็นนิติบุคคลที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุน หรือช่วงระยะเวลาที่นิติบุคคลดังกล่าวได้มีการจัดตั้งขึ้น นิติบุคคลที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุนตามวรรคหนึ่ง ไม่ให้หมายความรวมถึงนิติบุคคลที่เป็นแอ็กทิฟเอ็นเอฟอี เนื่องจากนิติบุคคลดังกล่าวเข้าลักษณะตามหลักเกณฑ์อย่างหนึ่งอย่างใดตาม (๔) ถึง (๗) ของบทนิยามคำว่า "แอ็กทิฟเอ็นเอฟอี"
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 3281/2562
สัญญาตัวแทนตามคำฟ้องเป็นสัญญาระหว่างโจทก์ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในประเทศไทยกับจำเลยซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองเบรเมิน ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี การที่คู่สัญญาตกลงกันให้นำข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากสัญญาดังกล่าวซึ่งมีลักษณะเป็นการให้บริการระหว่างประเทศไปฟ้องยังศาลแห่งเมืองเบรเมิน ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ซึ่งถือเป็นภูมิลำเนาของจำเลยจึงสามารถทำได้ตามหลักกฎหมายทั่วไประหว่างประเทศ ไม่ตกเป็นโมฆะ สำหรับการตีความสัญญานั้นต้องตีความไปตามความประสงค์หรือเจตนาอันมีร่วมกันของคู่สัญญาซึ่งเป็นเจตนาที่คา