ทนอยกฎกระทรวงกำหนดค่าป่วยการพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ พ.ศ. 2566
ข้อ 2
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงกำหนดค่าป่วยการพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ พ.ศ. 2566 ข้อ 2 ภายใต้บังคับกฎหมายหรือกฎที่กำหนดค่าป่วยการพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ ให้พยานและพยานผู้เชี่ยวชาญได้รับค่าป่วยการ ดังนี้ (๑) พยานได้รับค่าป่วยการ ไม่เกินวันละ ๑,๐๐๐ บาท (๒) พยานผู้เชี่ยวชาญซึ่งให้ถ้อยคำ ได้รับค่าป่วยการ ไม่เกินวันละ ๒,๐๐๐ บาท (๓) พยานผู้เชี่ยวชาญซึ่งทำความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษร ได้รับค่าป่วยการ ไม่เกินเรื่องละ ๕,๐๐๐ บาท ในกรณีที่พยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐมาให้ถ้อยคำหรือความเห็นตามหน้าที่ มิให้พยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญนั้นได้รับค่าป่วยการ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 898/2520
ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ