ทนอยกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์เสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. 2565
ข้อ 2
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์เสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. 2565 ข้อ 2 ให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมดังต่อไปนี้ ต้องเป็นไปตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์เสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เล่ม ๑ ข้อกำหนดด้านความปลอดภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. ๖๒๓๖๘ เล่ม ๑ - ๒๕๖๓ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๘๘๓ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์เสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เล่ม ๑ ข้อกำหนดด้านความปลอดภัย ลงวันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ (๑) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับวิทยุ (๒) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับโทรทัศน์ (๓) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องขยายสัญญาณ (๔) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเล่นแผ่นดิสก์ (๕) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเล่นวิดีโอเกม (๖) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณไมโครโฟนไร้สาย (๗) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณวิทยุ (๘) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ (๙) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณดาวเทียม (๑๐) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลำโพงพร้อมขยายสัญญาณ (๑๑) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องแปลงสัญญาณ (๑๒) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องปรับแต่งสัญญาณ (๑๓) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องผสมสัญญาณเสียง (๑๔) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ (๑๕) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเล่นเสียงและภาพ (๑๖) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณภาพและเสียงผ่านระบบอินเตอร์เน็ต (๑๗) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องรับสัญญาณเคเบิลทีวี (๑๘) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องแปลงสัญญาณเสียงและภาพ (๑๙) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องจ่ายไฟฟ้าสำหรับเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้กับผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามข้อ ๒ (๑) ถึง (๑๘) (๒๐) ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องจ่ายไฟฟ้าสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ และแท็บเล็ต
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 898/2520
ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ