ทนอยมาตรา 241
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 8788/2550
จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด จำเลยที่ 2 เป็นนิติบุคคลประเภทกองทุนสำรองเลี้ยงชีพซึ่งได้จดทะเบียนตาม พ.ร.บ.กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. 2530 โดยมีจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดตั้งกองทุนสำรองเลี้ยงชีพฯ จำเลยที่ 2 และมีบริษัทหลักทรัพย์ บ. เป็นผู้บริหารกองทุน จำเลยที่ 1 จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้าง โจทก์จ่ายเงินสะสมเข้ากองทุนจำเลยที่ 2 ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2540 ถึงวันที่ 22 พฤศจิกายน 2546 เป็นจำนวนเงิน 33,858.84 บาท มีระเบียบของจำเลยที่ 2 ว่าจำเลยที่ 2 จะต้องจ่ายเงินจำนวนดังกล่าวแก่โจทก์เมื่อออ
ฎีกาที่ คำสั่งคำร้อง:352/2524
เมื่อจำเลยมิได้ขอแถลงการณ์ด้วยวาจามาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาหรือคำแก้ฎีกาแล้ว จำเลยจะขอแถลงการณ์ด้วยวาจาเพื่อประกอบการพิจารณาในภายหลังอีกไม่ได้
ฎีกาที่ คำสั่งคำร้อง:104/2522
โจทก์ประสงค์จะมาแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาต้องขอมาในท้ายคำฟ้องฎีกา จะยื่นคำร้องขอในภายหลังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247,241 แต่โจทก์ก็ขอแถลงการณ์เป็นหนังสือได้
ฎีกาที่ คำสั่งคำร้อง:772/2521
จำเลยจะยื่นขอแถลงการณ์ด้วยวาจาภายหลังที่จำเลยยื่นฎีกาแล้วไม่ได้
ฎีกาที่ คำสั่งคำร้อง:382/2520
ข้อความตามคำร้องของโจทก์เป็นการชี้แจงเพิ่มเติมคำฟ้องฎีกาเดิมไม่ใช่เพิ่มเติมแก้ไขฎีกา จึงไม่ใช่ คำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฎีกาเป็นแต่เพียงคำแถลงการณ์เท่านั้นส่วนที่โจทก์ขอแถลงการณ์ด้วย วาจานั้นโจทก์มิได้ขอมาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 241 ประกอบด้วยมาตรา 247 ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้โจทก์แถลงการณ์ด้วยวาจาไม่ได้