ทนอยมาตรา 313
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 6354/2548
การอายัดสิทธิเรียกร้องของจำเลยที่ 2 ในบัญชีเงินฝากธนาคารมิใช่เป็นการอายัดสิทธิเรียกร้องแห่งรายได้เป็นคราว ๆ ซึ่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 45 ประกอบมาตรา 26 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 313 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้รวมตลอดถึงจำนวนเงินซึ่งถึงกำหนดชำระภายหลังการอายัดนั้นด้วย การที่ธนาคารส่งมอบเงินในบัญชีเงินฝากที่โจทก์ขอให้อายัดซึ่งมีจำนวนเพียง 490 บาท แก่เจ้าพนักงานบังคับคดี การอายัดส
ฎีกาที่ 5755/2534
เงินค่าหุ้นที่จำเลยได้ชำระให้แก่สหกรณ์ออมทรัพย์ผู้ร้องไปแล้วนั้นเป็นเงินของผู้ร้อง จำเลยไม่มีอำนาจหรือสิทธิใด ๆ ในเงินนั้น และแม้จะมีระเบียบของผู้ร้องว่าเมื่อสมาชิกออกจากสหกรณ์แล้ว ผู้ร้องจะต้องจ่ายเงินค่าหุ้นคืนแก่สมาชิกก็ตามแต่เมื่อจำเลยยังมิได้ลาออกจากการเป็นสมาชิก สิทธิของจำเลยในการเรียกให้ผู้ร้องชำระเงินค่าหุ้นจึงยังไม่มี โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาไม่อาจขออายัดเงินค่าหุ้นจากผู้ร้องได้
ฎีกาที่ คำสั่งคำร้อง:101/2530
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ถอนการอายัดเงินฝาก โดยให้เจ้าพนักงานบังคับคดีคืนเงินที่ธนาคารส่งมาตามคำสั่ง อายัดให้แก่ผู้ร้องขัดทรัพย์ โจทก์ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้อง ขอทุเลาการบังคับดังกล่าวไว้ก่อน ศาลฎีกาอนุญาตให้ ทุเลาการบังคับโดยให้เจ้าพนักงานบังคับคดีระงับการคืนเงิน ดังกล่าวแก่ผู้ร้องไว้ในระหว่างฎีกา และกำหนดวิธีการเพื่อให้ ผู้ร้องรับเงินไปในระหว่างนี้โดยหาประกันมาวางแทนด้วยก็ได้