มาตรา 50
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 256/2477
ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257 - 259/2477 อาชญา ม. 34ปล่อยจำเลย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257 - 259/2477 อาชญา ม. 34ปล่อยจำเลย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 112150. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 256/2477 พิมพ์
ฎีกาที่ 379/2475
บุคคลอย่างใดอยู่ในอำนาจศาลทหารบก วิธีพิจารณาอาชญา ด้านอำนาจศาลเดิมควรค้านเสียแต่ในชั้นอุทธรณ์ได้ความว่าจำเลยสมคบกันฆ่า จ. ตาย แต่นายแคล้วจำเลยนั้นเป็นผู้ที่เจ้าพนักงานคัดเลือกแล้วว่าจะต้องเข้ารับราชการทหาร แลได้เดินทางจากบ้านเพื่อมาเข้าสังกัดประจำการ แต่ในระวางเดินทางมาได้กระทำผิดเรื่องนี้ขึ้นดังนี้ จึงมีปัญหาว่าจะเพิ่มโทษนายแคล้วตาม ม. ๕๐ แห่งประมวลอาชญาทหารได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชธรรมนูญศาลทหารบก ม. ๓๙ บุคคลที่จะอยู่ในอำนาจศาลทหารนั้นไม่ใช่เพียงแต่ทึ่กรรมการคัดเลือกแล้วอย่างเดียว ต้
ฎีกาที่ 184/2473
ทำร้ายกันในระวางที่วิวาทต่อสู้ลักษณพะยานหน้าที่นำสืบผู้ใดอ้างว่ากระทำโดยป้องกันผู้นั้นมีหน้าที่ต้องนำสืบให้สมข้อต่อสู้ประมวลอาญาทหาร ม.50 พลทหารหนีราชการไปกระทำผิดได้ความว่า พลทหาร อ.จำเลยแทง ป.จำเลยด้วยมีดพกมีบาดแผล ๓ แห่งรักษาหายใน ๒๐ วัน และ อ.จำเลยได้ตีพลทหาร อ.จำเลยศีรษะแตก ๑ แห่งกับแขนซ้ายและไหล่ซ้ายถลอกฟกช้ำอีก ๒ แห่ง รักษาหายไม่เกิน ๑๕ วัน ในระวางทีวิวาทต่อสู้กันไม่ได้ความว่า ป.จำเลยได้กระทำผิดด้วยดังนี้ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลย ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่าข้อที่จำเลยต่าง
ฎีกาที่ 631/2472
การวินิจฉัยว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น พิจารณาจากโทษในความผิดแต่ละกระทงว่ากระทงใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ คดีนี้ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลยทั้ง 3 กระทงรวมทั้งสิ้นมีกำหนดโทษจำคุก1 ปี 1 เดือน แต่โทษแต่ละกระทงจำคุกไม่เกิน 1 ปี1 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษารอการลงโทษจำคุกจำเลยไว้ซึ่งเป็นการแก้ไขมากก็ตามแต่ก็คงลงโทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 1 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้อ
ฎีกาที่ 491/2471
ฟ้องเรียกที่นาพิพาทของโจทก์ที่มอบให้ฝ่ายจำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้คืนโดยขอชำระเงินที่กู้ยืมจากฝ่ายจำเลยไป มิใช่การฟ้องร้องบังคับคดีในเรื่องการกู้เงินตามความหมายในมาตรา 653 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ดังนั้น แม้มิได้ทำหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ยืมเป็นสำคัญ โจทก์ก็มีอำนาจฟ้อง และโจทก์มีสิทธินำสืบพยานบุคคลในเรื่องการกู้ยืมเงินเพื่อประกอบข้ออ้างของโจทก์ว่าเหตุใดโจทก์จึงมอบที่นาพิพาทให้ฝ่ายจำเลยทำกินได้ เพราะกรณีมอบที่นาให้ทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีพ