ทนอยมาตรา 233
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 7547/2542
โจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 (ข) โดยสรุปว่า จำเลยทั้งห้าร่วมกันดัดแปลงต่อเติมเรือเอี้ยมจุ๊นซึ่งมิใช่เรือที่ทำขึ้นสำหรับขนส่งคนโดยสารโดยไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการและไม่ได้มาตราฐานโดยต่อเติมชั้นสองของเรือเป็นดาดฟ้า ให้บรรทุกขนส่งคนโดยสารได้ ส่วนของโครงหลังคาชั้นสองมีเสาเหล็กรองรับ 17 ต้น ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 นิ้ว พื้นดาดฟ้าชั้นสองเป็นเหล็กแผ่นเรียบ หนาประมาณ 1 หุน ยึดติดกับเสาเหล็กไม่แข็งแรง คานรับดาดฟ้าเล็ก และ ดาดฟ้าสูงจากพื้นชั้นล่าง 2.10 เมตร ซึ่งสูงเกินไปไม่สามารถบรรทุกคนโดยสารได้อย่างปลอดภัย และไม่อ
ฎีกาที่ 153/2506
1.คดีที่ศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุก 4 ปี ย่อมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 2.อย่างไรก็ดี ฎีกาตอนที่ว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความตามที่โจทก์นำสืบ โจทก์เห็นว่ายานพาหนะของจำเลยมีการบรรทุกจนน่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลในยานพาหนะ อันเข้าเกณฑ์ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 233 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ส่วนข้อเท็จจริงนั้นโจทก์ฎีกาไม่ได้ และ 3.จำเลยจะผิดมาตรา 238 ประมวลกฎหมายอาญานั้น ก็ต่อเมื่อ การกระทำผิดของจำเลยตามมาตรา 233 นั้น เป็นเหตุ
ฎีกาที่ 1212/2481
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2481หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำและใช้เครื่องตวงอันผิดกฎหมายขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.233 เมื่อทางพิจารณาได้ความสมฟ้องโจทก์ ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.234 ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 วรรค 4โจทก์ฟ้องบรรยายความว่าจำเลยจ้างผู้อื่นให้ทำเครื่องตวงให้ผิดพิกัดอัตรา แล้วใช้เครื่องตวงนั้นตวงสุราขายโดยเจตนาจะฉ้อผู้ซื้อ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด ม.๒๙,๓๑,๓๒และกฎหมายอาญามาตรา ๒๓๓ ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๓๔ โดยอาศัยประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว