มาตรา 85
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 8117/2554
การที่จำเลยที่ 1 นำเมทแอมเฟตามีนของกลางติดตัวมานั้นเพื่อส่งมอบให้แก่จำเลยที่ 2 ตามที่สั่งซื้อไว้ แม้จำเลยที่ 2 จะถูกจับกุมเสียก่อน แต่ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้ก่อให้จำเลยที่ 1 มีเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตาม ป.อ. มาตรา 84 มิใช่ตัวการร่วมกระทำความผิดด้วยกันตามมาตรา 83 ดังที่
ฎีกาที่ 3611/2528
แม้ ส.กับ ป.พยานโจทก์จะมีพฤติการณ์เป็นผู้ร่วมกระทำผิดด้วยกัน กับจำเลย แต่เมื่อโจทก์ได้กัน ส.กับ ป.ไว้เป็นพยาน คำเบิกความของพยานทั้งสองปากดังกล่าวอาจรับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ แต่มีน้ำหนักน้อย มิใช่ว่าจะรับฟังไม่ได้เสียเลยทีเดียว ถ้าโจทก์มีพยานอื่นประกอบก็รับฟังลงโทษจำเลยได้ (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 401/2496, 1769/2509 และ 2001/2514) จำเลยได้ใช้ให้ ส. ฆ่า ว. ผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน โดยได้มอบอาวุธปืนของกลางให้ ส. นำไปหาโอกาสยิง ว.ผู้ตาย แม้ ส.ยังมิได้กระทำผิดเพราะไม่มีโอกาสฆ่าผู้ตาย การกระทำของจำเลยก็
ฎีกาที่ 1234/2523
การที่ศาลได้รับคำฟ้องไว้เพื่อไต่สวนมูลฟ้องนั้น ไม่จำเป็นจะต้องสืบพยานหรือต้องวินิจฉัยว่าฟ้องมีมูลหรือไม่เสมอไป ถ้าศาลเห็นว่าเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายก็ชอบที่จะงดการไต่สวนมูลฟ้องและพิพากษายกฟ้องได้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยโฆษณาหรือประกาศให้บุคคลอื่นประทุษร้ายต่อชีวิตโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 85และมีคำขอท้ายฟ้องโดยอ้างมาตรา 288 มาด้วย ต้องถือว่า โจทก์มีความประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรา 288 เพราะตามมาตรา 85 นั้น เมื่อจะใช้ก็ต้องโยงไปประกอบมาตรา 288 ด้วย ดังนั้น เมื่อเหตุในคดีนี้เกิดขึ้นระหว่างที
ฎีกาที่ 498/2482
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.295 +มีอายุความฟ้องร้อง + ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาแต่+สำเนาฎีกาให้จำเลยมิได้ โจทก์ทราบก็มิได้ดำเนินกระบวนพิจารณาอย่าง+จนล่วงเลยเวลากว่า + ปีแล้ว ต้องถือว่าคดี ขาดอายุความแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาเมื่อวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๔๗๖ แต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๗๖ โจทก์จึงแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า จะสืบสวนหาตัวจำเลยก่อนได้ความอย่างไรจะมาแถลงให้ศาลทราบ วันที่ ๑๙ กรกฎา
ฎีกาที่ 866/2472
ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลย 2 ปีตาม ม.294 ตอน 2 แต่จำเลยหนีไปก่อนฟังคำพิพากษาศาลออกหมายจับได้เกิน 5 ปีลงโทษไม่ได้ เทียบฎีกาที่ 1072/64,764/72เดิมจำเลยต้องหาว่าลักโค ศาลเดิมตัดสินปล่อย ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ลงโทษ ๒ ปีตาม ม.๒๙๔ ตอน ๒ แต่จำเลยได้หนีไปก่อนฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลเดิมออกหมายจับจำเลยเมื่อวันที่ ๑๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๖๓ จับได้วันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๑ (๗ ปีเศษ) ศาลเดิมอ่านคำพิพากษาให้ฟังเมื่อวันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๑ ดังนี้มีปัญหาว่าจะลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้หรือไม่ ศาลเดิมว