มาตรา 1340
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 6406/2550
ที่ดินของโจทก์เป็นที่ดินสูง ส่วนที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินต่ำ การที่โจทก์ระบายน้ำฝนตามธรรมชาติจากที่ดินของโจทก์ผ่านที่ดินของจำเลยทั้งสองไปสู่ลำน้ำเสียวจึงเป็นกรณีที่จำเลยทั้งสองมีหน้าที่ต้องยอมรับตาม ป.พ.พ. มาตรา 1339 วรรคหนึ่ง และ 1340 วรรคหนึ่ง ไม่ว่าโจทก์และประชาชนจะใช้ร่องน้ำในที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นเวลานานเพียงใด ก็หาทำให้กลายเป็นลำรางสาธารณะหรือตกเป็นภาระจำยอมไม่ แต่การที่จำเลยทั้งสองไถดินกลบลำรางร่องน้ำพิพาทเป็นเหตุให้น้ำท่วมขังที่ดินของโจทก์ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้
ฎีกาที่ 412/2525
น้ำใช้แล้วหรือน้ำโสโครกไม่อยู่ในความหมายของน้ำตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1339, 1340 ซึ่งหมายความเฉพาะน้ำตามธรรมชาติ เช่นน้ำฝนเป็นต้น
ฎีกาที่ 606/2485
ฟ้องโจทก์กล่าวว่าโจทก์มีที่ดินซึ่งมีลำรางรับน้ำไหลมากว่า 10 ปีแล้ว จำเลยบุกรุกเข้าไถคราดและกลบลำรางนี้ ขอให้ขับไล่ และให้ขุดลำรางตามเดิมดังนี้เป็นเรื่องฟ้องขับไล่เมื่อได้ความว่าโจทก์ยังไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่แล้วก็ต้องยกฟ้อง ไม่มีประเด็นถึงเรื่องภาระจำยอมอย่างใด