ทนอยมาตรา 1344
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 5942/2541
กำแพงรั้วพิพาทปลูกสร้างอยู่ในเขตที่ดินของจำเลยโจทก์จึงไม่ใช่เจ้าของรวมในกำแพงรั้วพิพาท แม้โจทก์จะอาศัย ใช้เป็นแนวแบ่งเขตที่ดินมานานเท่าใด ก็ไม่ทำให้โจทก์ มีสิทธิเป็นเจ้าของรวมในกำแพงรั้วพิพาท เพราะโจทก์มิได้ ครอบครองกำแพงรั้วพิพาท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1335 บัญญัติถึงลักษณะของแดน กรรมสิทธิ์ที่ดินว่ากินทั้งเหนือพ้นพื้นดินและใต้พื้นดินเฉพาะในอาณาเขตที่ดินของตนเท่านั้น หาได้หมายความรวมถึงแดน กรรมสิทธิ์เหนือพื้นดินในสิ่งปลูกสร้างที่ปลูกสร้างโดยชอบด้วยกฎหมายอยู่ในเขตที่ดินของผู้อื่นซึ่งอยู
ฎีกาที่ 3173/2537
โจทก์และจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อาคารและที่ดินติดต่อกันโดยจำเลยที่ 3 ผู้ขายได้ทำรั้วกั้นแนวเขตไว้ให้โจทก์จำเลยที่ 1 จึงเป็นเจ้าของรั้วพิพาทร่วมกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1344 การที่จำเลยที่ 1 ต่อเติมรั้วพิพาทเป็นกำแพงหรือผนังของอาคารสูงเกิน 3 เมตร ทำให้รั้วหมดสภาพไปย่อมเป็นการขัดต่อสิทธิของ
ฎีกาที่ 1323/2519
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2519หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง ปรากฏว่าที่พิพาทตามแผนที่วิวาทเป็นรูปสามเหลี่ยม อยู่บนคันนาด้านเหนือหมายอักษร ก. มีหลักไม้แก่นปักอยู่เป็นจุดรวม ในชั้นพิจารณาโจทก์จำเลยท้าดื่มน้ำสาบานกันว่าแต่ละฝ่ายปั้นคันนาพิพาทขึ้นก่อน เมื่อดื่มน้ำสาบานกันตามคำท้าแล้ว จึงขอให้ศาลชี้ขาดว่าที่พิพาทเป็นของฝ่ายใด ประเด็นเดียว โดยต่างไม่สืบพยานกันและแถลงรับกันว่าที่พิพาทอยู่บนคันนาซึ่งเป็นเขตที่ดินของที่ดินโจทก์จำเลยที่อยู่ติดต่อกัน และต่างฝ่าย
ฎีกาที่ 602/2484
กฎหมายสันนิษฐานว่า คูซึ่งอยู่ระหว่างที่ดินนั้นเจ้าของที่ดินที่ติดต่อกันนั้นเป็นเจ้าของคนละครึ่งข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ จำเลยมีที่ดินติดต่อกัน มีคูเป็นเขตต์คั่นกลาง โจทก์ว่าเขตต์ที่ของโจทก์ถึงกึ่งกลางคู ฝ่ายจำเลยว่าคูนั้นเป็นของจำเลย ได้ใช้สิทธิครอบครองมาช้านาน. ศาลชั้นต้นฟังว่าเขตต์ที่ดินของโจทก์ยังมีอยู่ตามหน้าโฉนดของโจทก์คือกึ่งกลางคู หรือลำกระโดงรายพิพาทนี้ จึงพิพากษาห้ามมิให้จำเลยขัดขวางในการที่โจทก์นำเจ้าพนักงานปักหลักหรือหมายเขตต์ที่ดินของโจทก์ถึงกลางหรือลำกระโดงรายนี้อีกต่อไป. จำเลยอุท