มาตรา 94
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 3023/2530
การรับช่วงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 226 ได้แก่การเอาทรัพย์สินอันหนึ่งเข้าแทนที่ทรัพย์สินอีกอันหนึ่งในฐานะนิตินัยอย่างเดียวกันกับทรัพย์สินอันก่อน การที่ทรัพย์สินของสามีจำเลยและของจำเลยตกไปเป็นของรัฐตามคำสั่งของนายกรัฐมนตรีนั้นเป็นไปตามกฎหมาย และนโยบายของรัฐบาลไม่ใช่เป็นการช่วงทรัพย์และไม่ใช่เหตุสุดวิสัยจำเลยจึงหาหลุดพ้นจากความรับผิดที่จะต้อง ชำระหนี้แก่โจทก์ไม่ มูลหนี้เดิมในคดีล้มละลายเกิดจากสัญญาจ้างเหมาให้โจทก์ก่อสร้างบ้านพักของจำเลยอันเป็นหนี้ที่ชอบด้วยกฎหมายแม้โจทก์ได้ฟ้องบังค
ฎีกาที่ 728/2490
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 728/2490หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยชำระค่าเช่า กับขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทำสัญญาต่อไปอีกนั้น ศาลไม่บังคับให้จำเลยทำสัญญากับโจทก์ต่อไปอีก เพราะมิใช่เรื่องการบังคับชำระหนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำหนังสือสัญญาเช่าที่นา คิดค่าเช่าเป็นรายปี จำเลยผิดสัญญาขอให้ศาลชั้นต้นบังคับให้จำเลยชำระค่าเช่านาที่ค้าง กับขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทำสัญญาเช่านาปี พ.ศ. ๒๔๘๘ ต่อไปอีกในเนื้อทีนา ๑๕ ไร่ให้โจทก์ กับห้ามไม่ให้ขุดบ่อในที่ดินอีกต่อไป ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า เป็นที่ดินของโจทก
ฎีกาที่ 711/2484
สิทธิตามสัญญาจ้างทำของบนที่ดินนั้น ไม่ใช่ทรัพย์สิทธิยอมไม่ตกติดไปกับที่ดิน.ผู้ใดอ้างสิทธิตามสัญญาจ้างทำของ จะต้องแสดงว่าตนได้สิทธินั้นมาโดยได้รับโอนสิทธิหรือได้รับทางมฤดก
ฎีกาที่ 708/2484
การมอบที่มาให้ทำต่างดอกเบี้ยนั้นไม่จำต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ การที่มอบที่นาให้ทำต่างดอกเบี้ยนั้นนำพะยานบุคคลมาสืบได้ไม่เป็นการสืบแก้ไขเอกสาร
ฎีกาที่ 635/2484
จำเลยจะขอนำสืบว่าสัญญากู้นั้นเป็นนิติกรรมอำพรางเพราะมิได้รับเงินไปจากโจทก์เช่นนี้ ขอสืบได้เพราะเป็นการขอสืบว่าเอกสารนั้นไม่สมบูรณ์ คำแถลงสั้น ๆ ในชั้นพิจารรานั้น จะถือว่าฝ่ายนั้นสละข้อต่อสู้เดิมไม่ได้