มาตรา 5

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ พุทธศักราช 2482 มาตรา 5 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีมาตรา ฉบับที่ 2 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป มาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดภูเขียวซึ่งมีเขตตลอดท้องที่อำเภอภูเขียวและอำเภอเกษตรสมบูรณ์ในจังหวัดชัยภูมิอยู่แล้วนั้นมีเขตตลอดท้องที่อำเภอแก้งคร้อและอำเภอคอนสารในจังหวัดชัยภูมิด้วย มาตรา ๔ บรรดาคดีของอำเภอแก้งคร้อและอำเภอคอนสารที่ค้างอยู่ในศาลจังหวัดชัยภูมิในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดชัยภูมิเว้นแต่คดีที่ศาลจังหวัดชัยภูมิยังมิได้เริ่มสืบพยาน ก็ให้โอนคดีนั้น ๆไปพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดภูเขียว มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิพุทธศักราช ๒๔๘๒ มาตรา ๔ บัญญัติให้ศาลจังหวัดภูเขียวมีเขตตลอดท้องที่อำเภอภูเขียวและอำเภอเกษตรสมบูรณ์ในจังหวัดชัยภูมิ บัดนี้ มีพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอชุมพวงอำเภอเชียงยืนอำเภอแก้งคร้อ อำเภอสำโรงทาบ อำเภอคอนสาร อำเภอเซกา อำเภอทุ่งเสลี่ยมอำเภอบ้านด่าน อำเภอขนอม อำเภอบ้านแพรก อำเภอกะทู้ และอำเภอคลองใหญ่ พ.ศ. ๒๕๐๒ ตั้งกิ่งอำเภอแก้งคร้อและกิ่งอำเภอคอนสารซึ่งเคยอยู่ในเขตปกครองของอำเภอภูเขียวขึ้นเป็นอำเภอและให้อำเภอทั้งสองที่ตั้งขึ้นใหม่นี้ขึ้นอยู่ในความปกครองของจังหวัดชัยภูมิจึงเป็นเหตุให้คดีความซึ่งเกิดขึ้นในอำเภอทั้งสองและเคยอยู่ในเขตอำนาจของศาลจังหวัดภูเขียวในขณะที่ท้องที่อำเภอทั้งสองยังมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอและอยู่ในเขตปกครองของอำเภอภูเขียวนั้นต้องไปตกอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดชัยภูมิเพราะศาลจังหวัดภูเขียวมีเขตอำนาจในท้องที่อำเภอเพียงสองอำเภอคืออำเภอภูเขียวและอำเภอเกษตรสมบูรณ์เท่านั้น จึงเห็นเป็นการสมควรตราพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นเพื่อขยายเขตอำนาจศาลจังหวัดภูเขียวให้รวมถึงอำเภอแก้งคร้อและอำเภอคอนสารที่ตั้งขึ้นใหม่ด้วยทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนผู้มีอรรถคดีเพราะการคมนาคมจากอำเภอทั้งสองนี้ไปยังจังหวัดชัยภูมิโดยตรงไม่สะดวกและห่างไกลมาก