ทนอยพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510
มาตรา 107
กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — แสดงไว้เพื่อการค้นคว้าทางประวัติศาสตร์ ไม่ใช่กฎหมายที่ใช้บังคับอยู่
พระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 มาตรา 107 ภายในระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ มิให้นำมาตรา ๕๘ มาใช้บังคับแก่บุคคลผู้ทำการเป็นตัวแทนประกันชีวิตหรือนายหน้าประกันชีวิตอยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีอัตราค่าธรรมเนีย (๑)คำขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจ ประกันชีวิต ๘๐๐บาท (๒)ใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันชีวิต ๒๐,๐๐๐ บาท (๓)ใบอนุญาตให้เปิดสาขาของบริษัท ๕,๐๐๐ บาท (๔)ค่าสมัครสอบความรู้เพื่อขอรับใบอนุญาต เป็นตัวแทนหรือนายหน้าประกันชีวิต ๑๐๐ บาท (๕)ใบอนุญาตเป็นตัวแทนประกันชีวิต ๒๐๐ บาท(๖)ใบอนุญาตให้นิติบุคคลเป็นนายหน้า ประกันชีวิต ๖,๐๐๐ บาท (๗)ใบอนุญาตให้บุคคลธรรมดาเป็นนายหน้า<o:p> ประกันชีวิต ๒๐๐ บาท (๘)ใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ๕๐ บาท (๙)ค่าธรรมเนียมรายปีสำหรับการประกอบ ธุรกิจประกันชีวิต ๑๐,๐๐๐ บาท (๑๐)การให้ต่ออายุใบอนุญาตเป็นตัวแทน ประกันชีวิต ๑๐๐บาท(๑๑)การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้นิติบุคคล เป็นนายหน้าประกันชีวิต ๓,๐๐๐ บาท (๑๒)การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้บุคคลธรรมดา เป็นนายหน้าประกันชีวิต ๑๐๐ บาท (๑๓)การขอตรวจดูหรือคัดเอกสาร ๒๐ บาท (๑๔)การรับรองสำเนาเอกสาร ๕๐บาท (๑๕)คำขอรับความเห็นชอบในแบบและ ข้อความแห่งกรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบหรือแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัยไม่ว่าจะขอมา รวมกันหรือแยกจากกัน ๑๐๐บาท (๑๖)คำขอรับความเห็นชอบการกำหนด อัตราเบี้ยประกันภัย ๑๐๐ บาทหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ ขณะนี้ยังไม่มีกฎหมายควบคุมการประกันชีวิตโดยเฉพาะ การควบคุมกิจการดังกล่าวได้อาศัยเงื่อนไขควบคุมกิจการประกันภัยซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบถึงความปลอดภัยหรือผาสุกแห่งสาธารณชน พุทธศักราช ๒๔๗๑ ซึ่งยังไม่รัดกุมพอเป็นเหตุให้บริษัทประกันชีวิตมีฐานะการเงินไม่มั่นคง ทำให้ผู้เอาประกันชีวิตเสียเปรียบและไม่ได้รับความคุ้มครองเท่าที่ควร จึงจำเป็นต้องบัญญัติกฎหมายควบคุมกิจการประกันชีวิตขึ้นโดยเฉพาะ เพื่อควบคุมบริษัทประกันชีวิตให้ดำเนินการโดยเล็งถึงผลประโยชน์ของผู้เอาประกันชีวิตมิให้ดำเนินการไปในทางที่เสี่ยงภัยและเพื่อส่งเสริมกิจการประกันชีวิตให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นให้ทันกับความต้องการของประชาชน เพราะการประกันชีวิตนอกจากจะช่วยบรรเทาความเดือดร้อนทางการเงินแก่ผู้เอาประกันชีวิตแล้ว ยังเป็นสถาบันการเงินที่สำคัญในการช่วยพัฒนาการเศรษฐกิจของประเทศอีกด้วย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 6858/2557
โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตาม พ.ร.บ.ยา พ.ศ.2510 มาตรา 4, 32, 107 พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ซึ่งมาตรา 4 ที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ได้ถูกยกเลิกไปตาม พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2530 นั้น เห็นว่า แม้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอ้าง พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ซึ่งถูกยกเลิกและแก้ไขใหม่แล้ว และมิได้อ้าง พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2530 ที่แก้ไขใหม่ แต่คำว่า ขาย ตามมาตรา 4 ซึ่งแก้ไขใหม่ยังคงหมายความรวมถึงมีไว้เพื่อขายและถือเป็นความผิด ดังนั้นการกระทำของจำเลยทั้งสองจึงยังเป็นความ