มาตรา 4

พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 มาตรา 4 ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๕ ผู้ใด (๑) ใช้ล้อเลื่อนที่มิได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาต หรือใช้ล้อเลื่อน ซึ่งใบอนุญาตได้ถูกยึด หรือเพิกถอนแล้ว (๒) ใช้ล้อเลื่อนที่จดทะเบียนและรับใบอนุญาตแล้วบรรทุกคนหรือของเกินอัตราซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวง (๓) ใช้ล้อเลื่อนโดยไม่ได้รับใบอนุญาตขับขี่หรือโดยใบอนุญาตขับขี่ถูกยึดหรือเพิกถอนแล้ว หรือ (๔) เป็นเจ้าของหรือผู้ครองครองล้อเลื่อน ยอมให้บุคคลอื่นซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน ขับขี่ล้อเลื่อนเว้นแต่เกวียน มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ (๑) เนื่องด้วยปรากฏว่า การจราจรของยานพาหนะต่าง ๆ เคลื่อนไปโดยความเร็วแตกต่างกัน เป็นอุปสรรคแก่การจราจรในบางจังหวัด จึงสมควรที่จะดำเนินการในอันที่จะขจัดปัญหาดังกล่าวให้หมดไปและการดำเนินการประการหนึ่งก็คือกำหนดจำนวนล้อเลื่อนที่จะรับจดทะเบียนในจังหวัดหนึ่ง ๆ แต่ตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๕ ให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนล้อเลื่อนได้แต่เพียงล้อเลื่อนรับจ้างเท่านั้นจึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดจำนวนล้อเลื่อนอื่น ๆ ได้ด้วย (๒) เนื่องด้วยพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๒๕ ได้บัญญัติโทษปรับไม่เกิน ๑๐๐ บาท แก่ผู้กระทำความผิด เมื่อคำนึงถึงภาวะการณ์ปัจจุบันแล้ว ปรากฏว่าอัตราโทษปรับไม่เกิน ๑๐๐บาทนั้นต่ำไป จึงสมควรพิจารณาเพิ่มขึ้นเป็นปรับไม่เกิน ๒๐๐ บาท (๓) เนื่องด้วยพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๑๔ ได้บัญญัติไว้ว่า ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองยอมให้บุคคลอื่นซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน เว้นแต่เกวียน แต่ทั้งนี้ไม่มีบทบัญญัติลงโทษกรณีความผิดนี้ไว้ด้วยเพื่อให้บทบัญญัติในเรื่องนี้มีผลศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อให้นโยบายการกำหนดจำนวนล้อเลื่อนดังกล่าวในข้อ (๑) ได้บรรลุผลสำเร็จจริงจัง จึงสมควรบัญญัติบทลงโทษการกระทำผิดนี้ไว้ด้วย