มาตรา 4

พระราชบัญญัติสำหรับรักษาช้างป่า พระพุทธศักราช 2464 มาตรา 4 คำบางคำที่ใช้ในพระราชบัญญัตินี้ ให้พึงเข้าใจตามคำอธิบาย ดังนี้ คำว่า "ช้างป่า" ให้พึงเข้าใจว่า ช้างโขลงก็ดี ช้างเถื่อนก็ดี รวมนับว่าเป็นช้างป่าทั้งสิ้น คำว่า "จับช้าง" ให้พึงเข้าใจว่า การที่จะจับช้างด้วยประการใด ๆ เช่น โพนช้าง หรือตั้งคอกดักช้าง นับว่าเป็นการจับช้างทั้งสิ้น คำว่า "ช้างสำคัญ" ให้พึงเข้าใจว่า ช้างที่มีมงคลลักษณะ ๗ ประการ (๑) ตาขาว (๒) เพดานขา (๓) เล็บขาว (๔) ขนขาว (๕) พื้นหนังขาว หรือสีคล้ายหม้อใหม่ (๖) ขนหางขาว (๗) อัณฑโคตร์ขาว หรือสีคล้ายหม้อใหม่ คำว่า "ช้างสีปลาด" ให้พึงเข้าใจว่า ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ (๑) ตาขาว (๒) เพดานขาว (๓) เล็บขาว (๔) ขนขาว (๕) พื้นหนังขาว หรือสีคล้ายหม้อใหม่ (๖) ขนหางขาว (๗) อัณฑโคตร์ขาว หรือสีคล้ายหม้อใหม่ คำว่า "ช้างเนียม" ให้พึงเข้าใจว่า ช้างที่มีลักษณะ ๓ ประการ คือ (๑) พื้นหนังดำ (๒) งามีลักษณะดังรูปปลีกล้วย (๓) เล็บดำ