มาตรา 22

พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2557 มาตรา 22 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี"อัตราค่าธรรมเนียม (๑) สมุดประจำตัว เล่มละ ๑๐๐ บาท (๒) การบันทึกข้อมูลในสมุดประจำตัว รายการละ ๕๐ บาท แต่รวมกันไม่เกิน ครั้งละ ๕๐๐ บาท (๓) การขึ้นทะเบียนเป็นศูนย์ประเมินความรู้ ครั้งละ ๒,๐๐๐ บาท ความสามารถตามมาตรา ๒๖/๔ (๒) (๔) หนังสือรับรองการเป็นศูนย์ประเมินความรู้ ฉบับละ ๑๐,๐๐๐ บาทความสามารถตามมาตรา ๒๖/๔ (๒) (๕) การต่ออายุหนังสือรับรองการเป็นศูนย์ประเมิน ครั้งละ ๑๐,๐๐๐ บาท ความรู้ความสามารถตามมาตรา ๒๖/๔ (๒) (๖) ใบแทนหนังสือรับรองการเป็นศูนย์ประเมิน ฉบับละ ๕๐๐ บาท ความรู้ความสามารถตามมาตรา ๒๖/๔ (๒) (๗) การประเมินเพื่อออกหนังสือรับรองความรู้ ครั้งละ ๕,๐๐๐ บาทความสามารถตามมาตรา ๒๖/๑๓ วรรคหนึ่ง (๘) ใบแทนหนังสือรับรองความรู้ความสามารถ ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๙) หนังสือรับรองการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประเมิน ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท (๑๐) ใบแทนหนังสือรับรองการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประเมินฉบับละ ๑๐๐ บาท (๑๑) บัตรประจำตัวผู้ประเมิน ฉบับละ ๑๐๐ บาท (๑๒)การอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายตามมาตรา ๓๓/๑ (๓)ครั้งละ ๕,๐๐๐ บาท ในการออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมจะกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมให้แตกต่างกันโดยคำนึงถึงสาขาอาชีพ ตำแหน่งงาน หรือลักษณะงานก็ได้"หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๕ ยังไม่มีบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมให้ผู้ประกอบอาชีพมีความรู้ความสามารถในการประกอบอาชีพ และการพัฒนาประสิทธิภาพของสถานประกอบกิจการรวมทั้งการให้ความคุ้มครองความปลอดภัยสาธารณะจากการทำงาน เพื่อให้การส่งเสริมและพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติเพื่อกำหนดให้การประกอบอาชีพในสาขาอาชีพ ตำแหน่งงานหรือลักษณะงานใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสาธารณะหรือต้องดำเนินการโดยผู้มีความรู้ความสามารถที่ได้รับการรับรองความรู้ความสามารถโดยมีระบบการประเมินเพื่อรับรองความรู้ความสามารถและให้นายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจควบคุมการดำเนินการของศูนย์ประเมินความรู้ความสามารถกำหนดให้ค่าธรรมเนียมที่ได้รับจากการรับรองความรู้ความสามารถตกเป็นของกองทุนพัฒนาฝีมือแรงงานเพื่อนำไปใช้ในการดำเนินงานที่เกี่ยวข้องกับการรับรองความรู้ความสามารถอีกทั้งกำหนดให้ผู้ประกอบกิจการได้รับสิทธิประโยชน์ตามที่กฎหมายกำหนด เพื่อเป็นการจูงใจให้ผู้ประกอบกิจการเข้าร่วมในกระบวนการพัฒนาฝีมือแรงงาน รวมทั้งปรับปรุงองค์ประกอบของคณะกรรมการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้