พระราชบัญญัติเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2531
มาตรา 4
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
พระราชบัญญัติเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2531 มาตรา 4 ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖ มาตรา ๗ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๖ ประธานวุฒิสภาและรองประธานวุฒิสภา ซึ่งได้รับเงินประจำตำแหน่งตามมาตรา ๔ กับเงินค่ารับรองตามมาตรา ๕ ไม่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาตามมาตรา ๔ อีก ประธานสภาผู้แทนราษฎร รองประธานสภาผู้แทนราษฎร และผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งได้รับเงินประจำตำแหน่งตามมาตรา ๔ กับเงินค่ารับรองตามมาตรา ๕ ไม่มีสิทธิ์ได้รับเงินประจำตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตามมาตรา ๔ กับเงินค่ารับรองและเงินช่วยเหลือค่าที่พักอาศัยตามมาตรา ๘ อีก มาตรา ๗ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมืองตาม (๑) ถึง (๘) ของมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการการเมือง พ.ศ ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการการเมือง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ ๒๕๒๑ ด้วยในขณะเดียวกัน ถ้าได้รับเงินเดือนและเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งตามกฎหมายดังกล่าวแล้ว ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่ารับรองและเงินช่วยเหลือค่าที่พักอาศัยตามมาตรา ๘ อีก มาตรา ๘ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ได้รับเงินค่ารับรองและเงินช่วยเหลือค่าที่พักอาศัยเป็นเงินเหมาอีกเดือนละหนึ่งหมื่นห้าพันบาท"