พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. 2537
มาตรา 5
พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ศาลจังหวัดอุบลราชธานี และศาลจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. 2537 มาตรา 5 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งศาลจังหวัดสระแก้วขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีเขตตลอดท้องที่จังหวัดสระแก้ว ทำให้ท้องที่อำเภอในเขตศาลจังสระแก้วซ้ำซ้อนกับท้องที่อำเภอในเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีบางส่วนสมควรเปลี่ยนแปลงเขตศาลจังหวัดกบินทร์บุรีให้สอดคล้องกับเขตการปกครองท้องที่ของจังหวัดสระแก้วและจังหวัดปราจีนบุรี และโดยที่พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๖ ได้แยกอำเภออำนาจเจริญ อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลืออำนาจออกจากการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ ดังนั้น เพื่อให้ศาลจังหวัดอุบลราชธานีและศาลจังหวัดอำนาจเจริญ มีเขตอำนาจตลอดท้องที่ของจังหวัดนั้นตามเขตการปกครองท้องที่อันเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 7574/2559
จำเลยเป็นรัฐวิสาหกิจ การกำหนดคุณสมบัติของพนักงานและเหตุที่พนักงานจะต้องพ้นจากตำแหน่งต้องอยู่ภายใต้บังคับของ พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 มาตรา 9 (5) ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ (ฉบับที่ 5 ) พ.ศ.2550 ซึ่งมีผลใช้บังคับแก่รัฐวิสาหกิจและพนักงานทุกคนตามวันที่บทกฎหมายดังกล่าวกำหนด กฎหมายดังกล่าวมิใช่เป็นบทกฎหมายกำหนดความผิดที่มีโทษในทางอาญาที่จะต้องใช้ขณะกระทำความผิดและต้องห้ามมิให้ใช้บังคับย้อนหลังไปก่อนการกระทำควา