มาตรา 4

พระราชบัญญัติโรงแรม (ฉบับที่ 4) พุทธศักราช 2503 มาตรา 4 ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติโรงแรม พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๑๔ เจ้าสำนักมีหน้าที่ต้องจัดให้จดข้อความลงในสมุดจดนามผู้พักในโอกาสแรกที่จะทำได้ และให้ผู้พักซึ่งมีอายุเกินสิบแปดปีลงลายมือชื่อไว้ในสมุดจดนามผู้พักหรือในบัตรจดนามผู้พักด้วย ถ้าผู้พักลงลายมือชื่อไม่ได้ ก็ให้ลงลายพิมพ์นิ้วมือ หากผู้พักคนใดไม่ยอมลงลายมือชื่อหรือลายพิมพ์นิ้วมือ ห้ามมิให้รับผู้นั้นพักในโรงแรม สมุดจดนามผู้พักและบัตรจดนามผู้พัก ให้เป็นไปตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง และให้ถือว่าบัตรจดนามผู้พักเป็นส่วนหนึ่งของสมุดจดนามผู้พัก การจดข้อความลงในสมุดจดนามผู้พักหรือในบัตรจดนามผู้พัก ต้องจดทุกรายการ ห้ามมิให้ปล่อยช่องว่างไว้โดยไม่มีเหตุผลสมควร ถ้ารายการใดเขียนผิด ห้ามมิให้ลบ แต่ให้ขีดฆ่า แก้หรือตกเติม แล้วให้ผู้จดลงลายมือชื่อกำกับไว้"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ ตามกฎหมายฉบับปัจจุบันเจ้าสำนักโรงแรมมีหน้าที่จะต้องจดข้อความลงในสมุดจดนามผู้พักก็ต่อเมื่อการพักนั้นเป็นการพักเกินกว่า ๑ นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น การบัญญัติดังกล่าวทำให้เกิดการหลีกเลี่ยงภาษีได้จึงจำเป็นต้องแก้กฎหมายบังคับให้เจ้าสำนักโรงแรมต้องจดนามผู้พักทุกครั้งที่เข้าพักไม่ว่าจะพักในเวลาใด และเนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตโรงแรมที่เรียกเก็บอยู่ในขณะนี้ยังนับว่าอยู่ในอัตราต่ำ จึงควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้เหมาะสม