ทนอยกฎหมายที่อ้างถึง: พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457
176 รายการ · หน้า 8 จาก 9
- ฎีกาที่ 1035/2482
อำนาจหน้าที่ในการปราบปรามจับกุมผู้ทำผิดตาม พ.ร.บ.ปกครองท้องที่มีอยู่แก่กรมการอำเภอที่เป็นนายอำเภอ ปลัดอำเภอ และสมุหบัญชีเท่านั้น หาใช่ทั้งคณะกรมการอำเภอตาม พ.ร.บ.อื่นไม่ เจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ไม่มีอำนาจหน้าที่จับกุมผู้ลักลอบเล่นการพะนัน เมื่อไปจับกุมผู้ลักลอบเล่นการพะนันมาได้แล้วหากจะเรียกร้องเอาสินบนจากผู้ถูกจับกุมโดยสัญญาว่าจะไม่จัดการเอาความผิดต่อไปก็ดี หรือได้รับเงินสินบนแล้วได้งดเว้นไม่รายงานการจับกุมส่งของกลางและตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานสอบสวนเพราะเห็นแก่สินบนนั้นก็ดีก็ไม่มีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.136,137,138 บรรยายฟ้องมาว่าจำเลยเป็นเจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุมปราบปรามผู้ทำผิดได้เรียกร้องเอาสินบนและรับสินบน ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 136,137,138 แล้ว จะมาร้องขออ้างให้ลงโทษตามมาตรา 127 ด้วยไม่ได้ เพราะไม่ตรงกับคำบรรยายฟ้องและขัดกับฟ้อง
- ฎีกาที่ 1043/2482
กรมการอำเภอสั่งให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ที่หวงห้ามไว้เพื่อสาธารณะประโยชน์ถ้าจำเลยขัดขืน แม้จะได้โดยโต้เถียงกรรมสิทธิก็มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน อ้างฎีกาที่ 709/2482 ที่ 803/2482
- ฎีกาที่ 1409/2482
ที่ศาลจ้าวซึ่งมีผู้อุทิศให้บ้างเรี่ยไรเงินซื้อบ้างและได้ขึ้นทะเบียนก่อนออกกฎกระทรวงนั้นอยู่ในความคุ้มครองของรัฐบาล ข้าหลวงประจำจังหวัดมีอำนาจแต่งตั้งผู้ดูแลศาลจ้าวนั้นได้
- ฎีกาที่ 237/2482
ผู้ใหญ่บ้านไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายอาญา ม.142 อ้างฎีกาที่ 169/2481
- ฎีกาที่ 532/2482
ปลัดอำเภอสั่งให้ราษฎรหาไม้มาซ่อมแซมสะพานสาธารณ แต่ราษฎรไม่ยอมนำมาดังนี้ ไม่ถือว่าราษฎรขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ ม.118 มิได้ให้อำนาจกรมการอำเภอเกณฑ์วัตถุสิ่งของจากราษฎรมาใช้ในการซ่อมแซมทางสาธารณ
- ฎีกาที่ 672/2482
ปลัดอำเภอเกณฑ์ราษฎรให้ถางป่าและขุดตอตามลำน้ำที่มีสภาพเป็นปกติ ราษฎรขัดขืนไม่กระทำตามก็ไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน
- ฎีกาที่ 686-690/2482
คำสั่งของกรมการอำเภอเกณฑ์ราษฎรตาม มาตรา 117,118 นั้นจะต้องปรากฎความจำเป็นที่จะต้องซ่อมแซมตกแต่งแก้ไขความขัดข้อง มิฉะนั้นไม่เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย
- ฎีกาที่ 938/2481
ลำรางในที่ดินของเอกชน+เจ้าของที่ดินได้ปล่อยให้เรือเดินไปมากว่า 10 ปี แต่ไม่ปรากฎว่าเจ้าของที่ดินได้เวนคืนหรือสละกรรมสิทธิ์โดยการยกให้อย่างไรแล้ว ไม่ทำให้ลำรางนั้นกลายเป็นที่สาธารณะขึ้นกรณีดังนี้เพียงแต่ก่อให้เกิดภาระจำยอมแก่เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ข้างเคียงเท่านั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดไม่มีอำนาจฟ้องขอให้เปิดทางซึ่งเป็นภาระจำยอมในเมื่อสามยกทรัพย์เป็นของเอกชน
- ฎีกาที่ 966-968/2481
เจ้าพนักงานสั่งให้ผู้รุกล้ำทางหลวงให้รื้อถอนการรุกล้ำได้ ถ้าผู้รุกล้าขัดขืนก็ย่อมมีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.208 (2)
- ฎีกาที่ 548/2480
ใครเป็นเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ท้องที่ใดมีอำนาจรับจดทะเบียนต้นขั้วจดรายงานการจำนองเรือของอำเภอเป็นการจดทะเบียนการจำนองการจำนองเรือกรมการจำเลยเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ ไม่ใช่กรมเจ้าท่าการจดทะเบียนอสังหาริมทรัพย์ไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องจดทะเบียนในท้องที่ที่
- ฎีกาที่ 1265/2479
จำเลยปลูกเรือนลุกล้ำเข้าไปในที่สาธารณ กรมการอำเภอสั่งห้ามแลให้รื้อไป จำเลยไม่ยอม ต้องมีผิดตาม ม.334 ข้อ 2 แล 336 ข้อ 2 ป.พ.พ.ม.1304-1306 ที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้น ห้ามมิให้ยกอายุความขึ้นต่อสู้
- ฎีกาที่ 178/2479
สารวัตกำนันเข้าทำการจับกุมบุคคลซึ่งกำลังทำผิดผู้นั้นต่อสู้ทำร้ายสารวัตกำนันต้องมีผิดฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน สารวัตกำนันตามกฎหมายเป็นเจ้าพนักงานและมีหน้าที่เป็นทั้งผู้ช่วยเหลือกำนันและเป็นผู้รับใช้สรอยกำนันด้วย
- ฎีกาที่ 410/2479
จำเลยเป็นปลัดอำเภอมีผู้มาขอขึ้นทะเบียนทหารต่อจำเลยโดยพ้นกำหนดเวลาขึ้นทะเบียนแล้วจำเลยได้บังอาจจดข้อความเท็จว่าได้ขึ้นทะเบียนภายในกำหนด ดังนี้ต้องมีผิดตาม ม.230
- ฎีกาที่ 476/2479
กำนันไปพูดจาปรองดองหนี้สินให้ราษฎรไม่เรียกว่าไปกระทำการตามหน้าที่ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา 36 แห่งพ.ร.บ.ปกครองท้องที่ผู้ใดหมิ่นประมาทกำนันเพราะเหตุนี้ มีผิดเพียงฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตาม ม.339(2)
- ฎีกาที่ 739/2479
ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านก็ดีหรือผู้ทำการแทนผู้ใหญ่บ้านก็ดีมิได้มีตำแหน่งหน้าที่ตาม พ.ร.บ.ลักษณปกครองท้องที่ การทำร้ายร่างกายผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจึงไม่เรียกว่าทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานผู้ทำการตามหน้าที่ดังที่บัญญัติไว้ใน ม.255-250 ข้อ 2 พฤตติการณ์ที่ไม่ฟังว่ากระทำการสมคบและร่วมมือกันกระทำผิด
- ฎีกาที่ 762/2479
เมื่อกำนันมอบตัวผู้ร้องหาให้ผู้ใหญ่บ้านนำส่งอำเภอ ผู้ใหญ่บ้านมีหน้าที่ตาม พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ที่จะต้องนำตัวผู้ต้องหานั้นส่งอำเภอ ผู้ใหญ่บ้านปล่อยตัวผู้ต้องหาซึ่งอยู่ในความควบคุมของตนไปโดยทุจจริต ถึงแม้ว่าผู้นั้นจะไม่หนีและภายหลังเจ้าทรัพย์จะไม่เอาความก็ต้องมีความผิด
- ฎีกาที่ 987/2479
ในคดีความผิดต่อกฎหมายแผนกภาษีอากรซึ่งมีกำหนดโทษปรับและโทษจำคุกรวมอยู่ด้วยกรมการอำเภอไม่มีอำนาจเปรียบเทียบ +
- ฎีกาที่ 900/2478
การที่ผู้ใหญ่บ้านขอร้องลูกบ้านให้ช่วยคุมต้วบุคคลซึ่งเมาสุราอาลวาดด่าว่าผู้ใหญ่บ้านในท้องตลาดนั้น หาทำให้ลูกบ้านนั้นมีฐานะเปนเจ้าพนักงานไม่ หากมีผู้มาทำร้ายลูกบ้านในขณะนั้นก็คงถือเปนความผิดฐานทำร้ายหรือฆ่าบุคคลธรรมดา +++++
- ฎีกาที่ 957/2478
ความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานนั้น คำสั่งของเจ้าพนักงานจะต้องเป็นคำสั่งที่มีบทกฎหมายสนับสนุนหรือว่าไว้โดยฉะเพาะให้มีอำนาจสั่งได้ กรมการอำเภอไม่มีอำนาจสั่งห้ามผู้ 1 ผู้ใดเอาทองไปขายในวัดเวลามีงานปิดทองพระ
- ฎีกาที่ 1095/2477
อย่างไรเรียกว่าคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ +นายอำเภอมีหน้าที่ดูแลรักษาที่สาธารณประโยชน์ฉะนั้น+สั่งนายอำเภอที่ห้ามมิให้+ทำนารุกล้ำเข้าไปในเขตต์ที่สาธารณจึงเป็นคำสั่งนั้นชอบด้วยกฎหมาย เมื่อผู้ใดไม่เชื่อฟังยังขืนทำนารุกล้ำเข้าไปต้องมีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานอันชอบด้วยกฎหมาย